Hoe je hechtingsstijl in de weg kan zitten bij leefstijlverandering

Het veranderen van je leefstijl is voor veel mensen al lastig. Daarnaast zijn er anderen die steeds weer opnieuw beginnen en het niet kunnen vasthouden.

Daar zit meer achter dan alleen discipline. Hoe je met jezelf omgaat, speelt een grotere rol dan we vaak denken. Dat begint vaak al in de jeugd. In hoe je hebt geleerd om met stress, emoties en je eigen behoeften om te gaan. Daar speelt je hechtingsstijl een belangrijke rol in.

Hechtingsstijlen zijn onbewuste patronen die bepalen hoe we ons verbinden in intieme relaties, gevormd door vroege ervaringen met verzorgers. Ze beïnvloeden ons vertrouwen en gedrag.

Als je bent opgegroeid met het gevoel dat jouw behoeften niet altijd werden gezien of serieus genomen, dan leer je onbewust iets over jezelf. Dat je moet aanpassen, doorgaan of het vooral zelf moet oplossen.

Dat werkt door in je dagelijks leven en dus ook in je leefstijl.

Haarfijn

Mensen die geneigd zijn zich sterk op anderen te richten, verliezen zichzelf daarin nog weleens. Ze voelen haarfijn aan wat een ander nodig heeft, maar minder goed wat ze zelf nodig hebben. Rust nemen, grenzen stellen, tijd vrijmaken om te bewegen: het schiet er sneller bij in. Omdat iets of iemand anders voorgaat.

Er zijn ook mensen die juist afstand houden. Die gewend zijn om dingen alleen te doen en minder snel stilstaan bij wat ze voelen. Signalen van hun lichaam worden makkelijker genegeerd. Vermoeidheid, spanning, fysieke klachten. Het wordt weggeduwd tot het niet meer gaat.

In beide gevallen wordt zelfzorg geen vanzelfsprekend onderdeel van de dag. Dat maakt het volhouden van een gezonde leefstijl ingewikkelder.

Niet omdat iemand niet weet wat goed is, maar omdat het lastig is om daar consequent naar te handelen als je niet gewend bent om goed naar jezelf te luisteren. Of als er onderliggend onrust, stress of een laag zelfbeeld meespeelt.

Afhaken

Dat zie je bijvoorbeeld terug in eetgedrag. Eten om stress te dempen. Of juist geen structuur hebben omdat alles afhankelijk is van hoe de dag loopt. Bewegen dat erbij inschiet omdat er altijd iets urgenter voelt. Of beginnen met goede intenties, maar afhaken zodra het lastig wordt.

Vaak wordt de oplossing gezocht in schema’s en plannen.

Maar als de basis ontbreekt, als zelfzorg en grenzen niet vanzelf gaan, dan blijft het iets wat je moet ‘volhouden’. Dat kost energie. Vaak meer dan het oplevert.

Begrijp me niet verkeerd: het is niet zo dat een onveilige hechtingsstijl alles bepaalt. Patronen zijn geen vaststaand gegeven. Niet iedereen heeft last van een onveilige hechtingsstijl en er zijn gelukkig genoeg mensen die het lukt om beter om te gaan met gevoelens.

Het helpt wel om te begrijpen waar bepaald gedrag vandaan komt om er anders naar te kijken.

Bij veel mensen gaat leefstijlverandering namelijk om hoe je met jezelf omgaat op de momenten dat het moeilijk wordt.

Reacties