Energievreters met hun scherpe blikken

Soms kom je mensen tegen die ongemerkt veel energie van je vragen. In het begin lijkt het contact heel normaal. Je maakt kennis met iemand en er ontstaat spontaan een gesprek. Je praat even vriendelijk met elkaar, misschien lach je samen en daarna ga je weer verder met je eigen bezigheden. Op dat moment voelt het gewoon als een prettig en kort sociaal moment.

Maar wanneer je die persoon later opnieuw tegenkomt, kan de situatie veranderen. Die persoon kijkt naar je met een scherpe, vragende blik, alsof hij verwacht dat jij weer begint te praten. Het lijkt alsof er een stille verwachting ontstaat dat jij moet reageren, iets moet zeggen of op zijn minst moet glimlachen. Als je dat niet doet, worden de blikken nog nadrukkelijker. Het voelt alsof er vraagtekens in hun ogen staan.

Voor jou kan dat erg vermoeiend zijn. Misschien heb je op dat moment geen behoefte aan een gesprek. Misschien wil je gewoon rustig verder gaan met je gedachten of met waar je mee bezig bent. Toch voel je dat de ander wacht op een reactie. Die stille druk kan irritatie oproepen.

Niet onbeleefd

Vaak probeer je die irritatie te onderdrukken. Je wilt niet onbeleefd zijn en je wilt ook geen conflict veroorzaken. Daarom blijf je rustig en hoop je dat het moment vanzelf voorbijgaat. Je wacht tot je weer even losgelaten wordt, zodat je verder kunt gaan met je eigen dingen.

Maar soms gebeurt dat niet. De ander blijft kijken, blijft wachten en stelt uiteindelijk vragen zoals: „Waarom ben je zo stil?” Op dat moment kan het voelen alsof ze met hun scherpe blikken tot in de kleinste details proberen te begrijpen wat er achter jouw stemming zit. Alsof jouw stilte meteen verklaard moet worden.

Dat kan een gevoel van druk geven. Niet iedereen heeft altijd zin om te praten en stilte betekent niet automatisch dat er iets mis is. Toch lijken sommige mensen dat moeilijk te accepteren. Ze zoeken voortdurend naar reacties, woorden of signalen van de ander.

Energievreters

Daarom worden zulke mensen soms ‘energievreters’ genoemd. Niet altijd omdat ze slechte bedoelingen hebben, maar omdat ze veel aandacht en energie vragen zonder zich af te vragen of de ander daar op dat moment behoefte aan heeft. Ze willen luisteren, iets oppikken uit jouw woorden of jouw aandacht krijgen, maar ze denken minder na over wat ze zelf terug kunnen geven.

Gezonde contacten hebben een balans nodig. Soms praat je, soms zwijg je. En soms is een korte groet genoeg. Wanneer die ruimte er is, blijft contact licht en prettig voor beide mensen.

Reacties