Een beetje schelden
Is dat hetzelfde als discrimineren? Vriendelijk en beleefd is het niet en respectvol ook niet. Robje Jetteketet vindt in elk geval dat hij wel wordt gediscrimineerd. Omdat hij homo is.
Waar maakt iedereen zich druk over? Kan het mij verdommen hoe iemands beddelijke voorkeur is? En het kan mij niet schelen als Robje zijn vent in het zicht een knuffel geeft. Doe ik met die van mij ook.
Het fenomeen discriminatie
Maar wat is die discriminatie nou? Daar zijn de geleerden nog lang niet uit. Ik weet een ding wel: schelden alleen is niet genoeg om discriminatie te zijn. De Grondwet zegt het zo: ongelijke behandeling in gelijke gevallen. Schelden is geen behandeling, dat zijn maar woorden. Schelle duut gen zeer, dat zei mijn moeder tenminste. Dat is niet helemaal waar, maar aan de andere kant: echt ongelijke behandeling doet veel zeerder. Daar heeft Jettekeket geen bezwaar tegen. Mits het met bepááálde mensen gebeurt. En hij zo’n mens niet is.
Als premier van Nederland word je supergelijk behandeld en dus zeker niet gediscrimineerd. Je verdient honderd keer zoveel als een minimumloner, die er ook nog eens veel meer uren voor moet werken. Je hebt allerlei voorrechten: een riant pensioen, een riante wachtgelduitkering als je baantje stopt. Je hebt meer rechten, meer vrije keus. En veel meer faciliteiten. Je dienstauto staat voor je klaar, je hebt alle kansen gehad om een dure universitaire opleiding te kunnen volgen waarvoor je – op het wettelijke collegegeld na – hetzelfde hebt betaald wat ook alle anderen moeten betalen: huisvesting, eten en studiemateriaal. Jouw huis is duur en welgelegen, jouw inkomenszekerheid groot. Bofkont.
Bepááálde mensen
Maar nou de pechhebbers. Over ongelijke behandeling gesproken: dankzij hun geldgebrek blijven vrijwel alle deuren dicht die voor de premier wel open staan. Ook zij hebben recht op zorg. Maar die wordt zogenaamd te duur, dus worden hun rechten ingeperkt. Ze betalen ook alle premies en hun ziektekostenverzekering is hetzelfde. Maar dankzij het – ook voor iedereen gelijke – eigen risico, kunnen de armsten niet naar de dokter. Ongeveer 1 miljoen mensen hebben dat recht nu al niet. En als Jetteketet zijn zin krijgt, worden dat er nog veel meer. Gewoon het eigen risico ophogen, nietwaar? Iedereen evenveel indirecte belasting en premie betalen, maar de armsten krijgen er geen rechts- en inkomenszekerheid, onderwijs, woonruimte en zorg voor terug. Betaal-gelijkheid, krijg-ongelijkheid. Gelijkheid volgens Jetteketet. Maar niet volgens de Grondwet.
Bepááálde woorden
Oude mensen mag je ook best discrimineren. Gewoon hun zorgrechten ontnemen maar de betaalplicht handhaven. Gewoon hun inkomenszekerheid afpakken maar die van jou lekker in stand houden. Gelijke behandeling??? Dankzij die stiekeme jarenlange Da-zasenzastig-hetze tegen ouderen is het woord oudere dus ook een scheldwoord geworden. En een reden tot moord. Denk maar aan dat beruchte pilletje. Intussen hebben allerlei woorden een nog veel negatievere lading gekregen dan dat homo. Woorden voor alle mensen die worden gezien als het afval van deze maatschappij en die daarom geen geld meer waard zijn. Gek eigenlijk, dat gewone woorden zelf discriminatie kunnen worden door hun lading te veranderen van neutrale omschrijving naar negatief, minachtend en uitsluitend. Maar het gebeurt steeds meer. Werkster. Asielzoeker. Analfabeet. Zwarte. Mongool. Jood. Vrouw. Moslim. Oudere. Woorden als reden voor echte discriminatie, die uitsluit en isoleert. In tegenstelling tot het geval Jetteketet.
Mijn advies aan de premier luidt: houd op met klagen én met discrimineren. Begin met regeren. En niet vergeten: wees een premier voor het HELE Nederlandse volk. De Grondwet vindt namelijk ook, dat dat moet. Het zou best eens kunnen dat het schelden dan vanzelf ophoudt.