Een andere route

Mijn go-to supermarkt – niet te verwarren met een  ’to go’ – wordt verbouwd. En dat zorgde voor mij, als het gewoontedier dat ik ben, voor kortsluiting. Ik had de aankondiging een paar weken geleden wel op een briefje zien staan, maar tevergeefs. Mijn routines zijn nou eenmaal sterk in mijn brein gesetteld. Stond ik dan, voor die lege supermarkt, met een hongerige maag, na een werkdag. Volledig ontregeld.

Eerder die dag interviewde ik iemand over het onderwerp Positieve Gezondheid.

Positieve Gezondheid is een brede benadering van gezondheid. Het kijkt verder dan ‘het zijn van een patiënt’. Het kijkt naar wie een mens nog meer is. En deze lieve vrouw zet zich in als vrijwilliger voor patiënten op diverse afdelingen. Zij ádemde Positieve Gezondheid. Ze wilde reizen, maar haar situatie liet dat niet toe.

“Als ik denk aan wat er niet kan, word ik ongelukkig. Je moet kijken naar wat er wél kan. Geen vakantie naar Afrika, dan wordt het een dagje weg in eigen land. Ik wil van elke dag het beste maken.”

Haar woorden resoneerden in mijn hoofd.

Ze zijn de reden dat ik zo graag mensen interview voor mijn werk. Niet: een vraag stellen en iemand deze laten beantwoorden, maar iemand een verhaal laten vertellen. Een podium geven.

Langzaam verdween de paniek uit mijn lichaam. Omdenken. Schouders opgehaald. Kijken naar wat er wél kan. Een andere route.

Eerst een rondje over de markt, die ik normaal gesproken snel voorbij raas. Vervolgens liep ik als een ‘kip zonder kop’ door een niet-zo-vertrouwde  supermarkt. In een vreemde supermarkt ben ik nou eenmaal snel ‘van de leg’.

Graaiend in mijn werktas naar een ‘passende tas’ zodat ik niet vol gêne ‘die blauwe boodschappentas’ van de andere supermarktketen tevoorschijn hoefde te halen bij de zelfscankassa. Toen ik die eenmaal had gevonden dan.

Winst?

Een heerlijk ommetje in de zon, lekker bewegen na een kantoordag. Stiekem ook wel fijn voor de stappen op mijn stappenteller.

Grote avocado’s – en zelfs een paprika – voor een prijsje dat ik zelfs niet voor mogelijk hield. Wow, is de markt dan echt zoveel goedkoper?

Een heerlijke kaasbol, die niet te koop was in ‘mijn eigen supermarkt’ en die bovendien mijn nostalgie prikkelde.

Alles wat ik nodig had.

Soms word je gedwongen om op een andere manier naar een situatie te kijken. Soms betekent dat: een andere route nemen. En soms heb je geluk en levert die andere route ineens goedkopere, grotere avocado’s op.

Reacties