De geboorteloterij van de Veluwe

Niemand kiest waar hij geboren wordt. Toch is het misschien wel de meest bepalende gebeurtenis van een mensenleven. Niet je studie, niet je carrière, niet eens de mensen die je later ontmoet. Nee, het begint allemaal bij een simpel toeval: de plek waar je voor het eerst ademhaalt.

Stel je voor dat dat ergens op de Veluwe gebeurt. Tussen de dennenbossen, de heidevelden en het zachte geruis van bomen die al generaties lang hetzelfde verhaal fluisteren. ’s Ochtends hangt er soms mist tussen de stammen, ergens rent een ree door het gras en in de verte hoor je een tractor die zijn dag begint. Geen spectaculaire start van een film, maar wel een bijzonder rustige opening van een leven.

Voor veel mensen die daar opgroeien voelt dat heel normaal. Gewoon de plek waar je naar school fietst, waar je vrienden hebt, waar de wereld overzichtelijk lijkt. Maar als je er iets langer bij stilstaat, besef je hoe uitzonderlijk dat eigenlijk is.

Op hetzelfde moment wordt ergens anders op de wereld ook een kind geboren. Met dezelfde nieuwsgierigheid die ooit zal komen, dezelfde mogelijkheid om te lachen, te leren en dromen te ontwikkelen. Alleen begint dat verhaal op een totaal andere plek. Misschien in een stad waar het verkeer nooit stilvalt. Misschien in een dorp waar de dichtstbijzijnde school uren verderop ligt. Misschien op een plek waar water halen een dagelijkse taak is in plaats van iets dat vanzelf uit de kraan stroomt.

Economen noemen dat verschil weleens de geboorteloterij. Een loterij waar niemand een kaartje voor koopt en waar je ook nooit de trekking van ziet. Je opent simpelweg je ogen, en daar is je startpunt.

Het interessante is dat mensen hun eigen startpositie zelden opmerken. Net zoals vissen het water niet zien waarin ze zwemmen, merken wij vaak niet hoe bijzonder onze omgeving eigenlijk is. Wat voor de één vanzelfsprekend is, kan voor iemand anders een enorme luxe zijn.

En misschien zit daar ook iets vrolijks in. Want als je toevallig begint op een plek waar rust is, ruimte is en kansen relatief dichtbij liggen, dan heb je een klein stukje geluk in handen gekregen zonder dat je er iets voor hoefde te doen.

Niet om schuldig over te zijn, maar om dankbaar voor te zijn.

Misschien zelfs een beetje nieuwsgierig.

Want ergens tussen de bomen van de Veluwe kan zomaar het begin liggen van een verhaal dat nog alle kanten op mag groeien.

Reacties