Maatschappij-zeer

Ik droomde laatst dat ik weer op de middelbare school zat en ik te laat was voor maatschappijleer. Ik vond frikandelbroodjes en energy drink halen belangrijker dan leren over de maatschappij en daarom was Meneer Eerdmans erg boos.

Meneer Eerdmans was erg boos. Joost Eerdmans gaf mij maatschappijleer! Ik heb die droom echt wekenlang niet gesnapt. Tot ik gisteren op een Facebook pagina van PVDA-GroenLinks, politieke tegenstanders boos zag doen over PVDA-GroenLinks. De gebruikelijke leuzen (vaak gebruikt door vastgeroeste ooms op verjaardagen) kwamen voorbij. ‘Het grootste deel van Nederland had rechts gestemd’. ‘Toch zaten er partijen als CDA en VVD in de regering’. Die conclusie snapte ik voor geen ene pepernoot. Deze mensen noemden de VVD en het CDA links? Hadden ze dan niet opgelet bij maatschappijleer?

Pas toen begon het mij te dagen: Joost Eerdmans. Maatschappijleer. Als je de hele tijd in de berm blijft fietsen (om zoveel mogelijk aan de rechterkant van de weg te blijven) dan ligt verder alles waar je op kan letten aan de linkerkant.  Zelfs die auto die jou via het midden van de weg inhaalt, lijkt dan links te rijden. Het politieke beeld van veel mensen is verschoven naar rechts. De lens waardoor men de politiek bekijkt is niet meer een breedbeeldopname van het gehele landschap maar een eerstepersoonsperspectief. Waar jij op dat moment staat, dat is voor jou het objectieve midden. En om dat te kunnen slikken denk dat ik wat extra energie drink en frikandelbroodjes nodig had in mijn droom.

De Nederlandse burger heeft last van een hoop oud zeer. Toeslagen affaires. Onwaarheden. Onbeantwoorde wensen. Daardoor zit er ook een deuk in het vertrouwen van een groot aantal kiezers. Want de coalitie met de PVV, NSC, BBB en VVD, heeft eigenlijk onthuld dat de meeste populistische partijen niet klaar zijn om te regeren. Ze zijn te onervaren, hun leden hebben weinig tot geen bestuurservaring en het beleid wat hun partij bedacht heeft is te beperkt. En dat laat dan weer op een pijnlijke manier zien dat als je minister wil worden, het niet voldoende is om alleen maar ergens op een partijlijst te gaan staan. Er is meer voor nodig. Geoefendheid. Inzicht. De kunst van het realiseren van je beleid is iets anders dan het schreeuwen over wat je zou willen dat het beleid wordt. En die realisatie doet voor veel mensen in de maatschappij stiekem een klein beetje zeer.

Reacties