Meerouderschap: erken de realiteit van families

Nederland loopt achter. Hoewel we onszelf vaak als koploper op het gebied van mensenrechten beschouwen, blijft onze wetgeving rondom ouderschap steken in een verouderd model.

Inmiddels is lesbisch en gay ouderschap wettelijk erkend en kunnen we ons identificeren met een ‘X’ in het paspoort. Toch is het nog steeds onmogelijk voor een kind om door meer dan twee ouders juridisch erkend te worden.

De kloof in de wetgeving

Sinds de wet Lesbisch ouderschap in 2014 werd ingevoerd, kunnen vrouwelijke partners hun kind vaak automatisch erkennen. Mijn moeders hadden dit recht nog niet toen ik in 2000 werd geboren. Voor de wet had heb ik maar één ouder.

De politieke molen draait traag. Al in 2016 adviseerde de Staatscommissie Herijking Ouderschap om een regeling voor maximaal vier juridische ouders in te voeren (intentioneel meerouderschap). Het wetsvoorstel vereist een uitgebreide overeenkomst over opvoeding, financiën en verblijfplaats, getoetst door een rechter. Ondanks dit gedegen advies ligt de wet er nog steeds niet. Bovendien bevat het huidige voorstel geen overgangsrecht voor bestaande gezinnen en worden donorkinderen zoals ik buitengesloten.

Een identiteit die niet compleet mag zijn

Ik wil mijn identiteit compleet maken door zowel mijn niet-biologische moeder als mijn biologische vader wettelijk als ouders te laten erkennen. In de documentaire Wil je mijn vader zijn? is te zien hoe ik hen dit vraag; beiden antwoordden volmondig „ja”. Het is de politiek die mij nu tegenhoudt om deze verwantschap te officialiseren en ons als familie te verbinden.

Als zes Amerikaanse staten, waaronder Californië, ‘multi-parenthood’ al succesvol in de wet hebben opgenomen, waarom kan Nederland dat dan niet? Wanneer we erkennen dat een sociale band even waardevol is als een genetische band, is het beperken van het aantal juridische ouders tot twee niet langer logisch of rechtvaardig.

Meer dan een formaliteit

Wettelijke erkenning is cruciaal. Zonder bescherming lopen kinderen grote risico’s. Ze kunnen erfrechten mislopen of, erger nog, de band met een ouder permanent verliezen bij een overlijden of conflict. Onderzoek wijst uit dat het gedwongen verbreken van een ouderband traumatisch is, ongeacht de biologische link. Het verhoogt het risico op psychische klachten en verstoort een gezonde ontwikkeling.

Meerouderschap is niet nieuw; het is de dagelijkse realiteit van duizenden gezinnen. Het is tijd dat de wet deze realiteit beschermt in plaats van dwarsboomt.

Reacties