Mijn man hoeft alleen maar grappig te zijn

Ik heb al tien jaar geen relatie meer gehad met een man. Heel lang stond dit ook onderaan mijn lijstje. Ten eerste hadden mijn kinderen en ikzelf prioriteit en ook had ik mijn portie hel-relatie(s) wel gehad. Daar was ik behoorlijk door afgestompt.

Daarbij ben ik ook niemand tegen gekomen die ik echt leuk genoeg vond.

Nou, dat laatste is niet helemaal waar. Een paar jaar geleden heb ik wel even gevoelens gehad voor iemand en nog steeds vind ik hem een erg charmante man, die ik ook nog weleens zie. Maar de man in kwestie was niet zeer betrouwbaar op het gebied van vrouwen en zat duidelijk in een heel andere fase dan ik.

Dan nog een enkele date hier en daar, maar allemaal niet erg spannend en voor herhaling vatbaar.

Nonnenweb

Momenteel nader ik bijna een nieuw soort maagdelijkheid. Het nonnenweb heeft me bijna te pakken.

Mijn buren zien zo weinig gebeuren, dat zodra er een vriendin van me op de stoep staat hun fantasie op hol slaat en ze nu twijfelen of ik alleen op vrouwen val of op mannen en vrouwen.

Ik vind het best vermakelijk en speel het spelletje altijd graag mee en gooi er nog wat nieuwe avontuurtjes in.

Maar goed, we dwalen een beetje af. Waar ik heen wil, is dat ik misschien wel een klein beetje op een punt kom dat ik best wel weer eens wat mannelijk gezelschap om me heen verlang…. Gewoon gezellig.

Het voordeel van drie niet al te beste relaties en tien jaar alleen zijn, is dat ik inmiddels wel weet wat ik wil en dat is geen bepaald type ofzo. Wat ik zo belangrijk vind en ik in ieder geval mijn laatste relatie amper heb gedaan, dat is lachen. Ik wil gewoon een man die me laat lachen.

Zelf hilarisch

Ik hoef niet per se de hele dag schaterlachend over de grond te rollen, maar een glimlach als ik aan hem denk en bij hem ben. En ja, ook samen echt kunnen lachen af en toe.

Dan denk je; oh maar dat is toch piece of cake?

Nou, zo snel vind ik ik niet iemand grappig of – ook niet onbelangrijk – niet iedereen zal mij grappig vinden. Aangezien ik mezelf met tijd en wijlen hilarisch vind, zou ik het wel leuk vinden als diegene daar dan ook wel om kan lachen.

Dit is dus geen oproep voor alle comedians van Nederland…

Tussen de 36 en 46 zou ook leuk zijn en oh ja, het liefst niet te klein, .want ik val op grote mannen en oh ja, het liefst een beetje in de buurt. Want ja, wel zo makkelijk en tja, financieel stabiel, geen kinderwens meer en enigszins aantrekkelijk… En iemand die met mijn chaotische karakter om kan gaan en ja, natuurlijk heel lief is voor mijn kinderen… En hoogbegaafd hoeft echt niet hoor, maar een leuk gesprek kunnen voeren is ook wel prettig…. En hij moet natuurlijk wel kunnen dansen, gewoon ritmisch zijn, ook in bed.

Maar dat had ik net zo goed weg kunnen laten, want dat is natuurlijk vanzelfsprekend.

Groeten van (een beetje cynische) Eleonora van Vugt

Reacties