Kijk maar naar Karsdorp
Ik las in de media dat Rick Karsdorp (tijdelijk) gaat stoppen met zijn voetbalcarrière. Zijn zoontje heeft een vorm van autisme. Eigenlijk heeft zijn zoontje voor altijd zorg nodig en later ook begeleiding. Autisme is in hoge mate erfelijk en er bestaan ook geen medicatie voor.
Ik kijk ook naar mezelf. Ik heb ook een vorm van autisme. Daarbij ben ik redelijk hoogbegaafd, maar er zijn ook zwakke momenten. Eigenlijk was ik vroeger meer een fan van Ajax. Nu ik al een 40-plusser ben, maakt het voor mij niet meer uit wie de winnaar wordt. Voor mij is voetbal nu echt één pot nat. Voor Karsdorp lijkt het mij wel een probleem voor zijn voetbalcarrière.
Of zijn zoontje laagbegaafd of hoogbegaafd is, kan ik nergens in de media ontdekken. Dat hangt ook van af hoe laag of hoog het IQ van zijn zoontje is. Ik heb als kind vroeger meegemaakt dat kinderen al op de basisschool tegen mij zeiden dat ik anders was dan anderen. Toen was nog niet ontdekt wat ik mankeerde. Totdat instituut Tulpenburg in Amsterdam de juiste diagnose heeft kunnen vaststellen.
Vroeger en nu
Je hebt verschillende vormen van autisme. Dat is wetenschappelijk gezien misschien nu wat ingewikkelder geworden dan vroeger.
Mensen met een vorm van autisme kunnen specifieke kanten hebben. Zo kan ik overreageren of anders deftig praten, zoals: „Dank u van uw suggestie want daar zijn we u heel erg erkentelijk.” Maar goed, dat had ik toen bij de spoorwegen, toen ik heel vroeger weleens brieven schreef. Ik kreeg toen een stropdas cadeau.
Later ben ik me toch meer gaan verdiepen in treinen en bovenleidingen en ook in welk type materieel ik toen zat. Ik vond het best wel boeiend. Daarna ben ik in meer geïnteresseerd geraakt, dan alleen maar voetbal.