De kamikazevlucht in opdracht

Zo een wormpje pikken en weer mee vliegen met ons groepje naar onze centrale post. Even op die tak uitkijken naar waar Tortel zit en waar mijn Duifje zit. Ja, ik zit goed en ik zie ze.

-„Hallo Goudveer, hoort u mij, over?”

„Wat nu, spreek ik met het Universum?”

-„Ja, een vrouwmens zakt steeds verder in gedachten, we moeten haar helpen.”

„We?”

-„Ja, eh jij, vlieg hard tegen het raam aan.”

„Ja, hallo, en nog gewond raken ook zeker en waar is het precies?”

-„Nee, gewoon een kamikazevlucht tegen het raam en een paar veren laten vallen om haar weer in het nu terug te halen.”

„Waar moet ik heen?”

-„Ten Zuiden van die kerktoren en op vleugelhoogte van die perenboom daar.”

„Moet dat nu?”

-„Nu, zeg ik toch, wij leven altijd in het nu en niet straks zoals de mensen, nu, meteen, ze zakt steeds verder in haar oude gedachten. Ze verstaat ons dus ze begrijpt meteen de boodschap.”

„Okay, ik ga al.”

Overleven

Nou even mijn sensoren even afstemmen op de kerktoren en de perenboom, oh daar is het. Ja, ik voel de vrouw die langzaam in haar gedachten zakt. Ze pakt haar boodschappen uit. Nu moet ik opschieten, tegen het raam naast de deur doe ik het. Wat een opdracht. En uitgerekend ík moet het doen. Hopen maar dat ik het overleef. Daar gaat ie.

„Aaaaaaaaah, boem!”

Zo een paar veren losgelaten en op naar mijn Duifje en Tortel terug.

„Goudveer, hoort mij over?”

„Ja, au, mijn kop, ik hoor u.”

-„Het is gelukt hoor, ze is geschrokken en zit nu weer in haar lijf. Ze vertraagt haar bezigheden en is zich weer bewust. Ze is weer in het nu.”

„Mooi, mag ik nu weer gaan?”

-„Ja, je hebt prima geholpen.”

„Okay, ik voel trouwens wel dat die vrouw aan mij denkt op één of andere manier. Ze bedankt mij. Dat deed ze net na mijn kamikazevlucht ook.”

-„Ja, dat klopt, deze vrouw communiceert op ons niveau maar soms is ze het even kwijt vanwege oude gedachten.”

„Als ze er weer in zit, roept u maar weer.”

-„Okay, gegroet Goudveer. En bedankt hé.”

Bijzondere opdrachten tegenwoordig krijgen wij duiven. Mensen helpen of deden we dat altijd al die tijd al en dat mensen dat niet zagen? Waarom ziet dit vrouwmens het dan wel?

Reacties