Hoe dichter bij het vuur, hoe warmer het wordt

Terwijl een groot deel van Nederland op zwart zaad zit, blijkt er gelukkig één plek waar het behaaglijk warm is: rond het Binnenhof. Hoe dichter je bij het vuur zit, des te meer je verwarmd wordt. En laat dat vuur nu net branden op belastinggeld.

De mensen van de toeslagenaffaire? Die moeten het doen met toezeggingen, loketten, formulieren en nog een kop koffie van de overheid. In Groningen wachten ze al jaren op schadeafhandeling die sneller scheurt dan hun muren. Boeren pakken hun biezen omdat er volgens hen geen toekomst meer is. Maar geen zorgen: in Den Haag is de toekomst uitstekend geregeld – inclusief 8 procent vakantiegeld.

Volgens het advies van het Adviescollege Rechtspositie Politieke Ambtsdragers – onder leiding van Alexander Rinnooy Kan – verdienen politici een stevige loonsverhoging. Ministers 15 procent erbij, Kamerleden 12 procent, raadsleden tot 18 procent. Want het werk is zwaarder geworden. Ze zijn zichtbaarder. Ze krijgen te maken met intimidatie. En – niet onbelangrijk – een topambtenaar verdient momenteel 1000 euro meer dan een minister. Dat kan natuurlijk niet. De pikorde moet wel kloppen.

Bijna ontroerend

Het is een ontroerend pleidooi. Terwijl de zorg moet snijden, uitkeringen onder druk staan en ambtenarensalarissen bevroren worden, is er toch iemand die denkt: ‘Wie vangt de klap op voor de minister?’ Het is bijna ontroerend. Bijna.

Neem bijvoorbeeld Rob Jetten. Als minister-president tikt hij straks ruim twee ton per jaar aan. Maar ja, hij ziet zijn gezin minder. Dat is zwaar. De mensen in de bijstand zien hun energierekening ook vaak niet meer – omdat ze ’m niet kunnen openen.

En dan die arbeidsvoorwaarden. Geen ontslagbescherming! Dat is natuurlijk onmenselijk. Stel je voor dat je na vier jaar regeren weer gewoon moet solliciteren. Gelukkig is er een voorstel voor terugkeerrechten, keuzebudgetten voor extra vrije dagen of een fiets, soepelere regels voor dienstauto’s en betere kinderopvang. Het land mag dan kraken en piepen, maar de leaseauto moet blijven rollen.

Tien jaar wachten

Zelfs binnen het kabinet klinkt gemor. Gijs Tuinman vindt dat bewindspersonen al genoeg verdienen. Maar anderen wijzen erop hoe zwaar het ambt is. Dreigingen, lange dagen, publieke druk. Allemaal waar. Alleen: probeer dat eens uit te leggen aan iemand die al tien jaar wacht op herstelbetalingen.

Misschien is het simpel. Misschien is dit gewoon de nieuwe definitie van solidariteit: eerst zorgen dat de mensen aan de knoppen comfortabel zitten. Want hoe dichter bij het vuur, hoe warmer je wordt. En als de rest van het land het koud heeft – dan moeten ze maar wat dichterbij komen staan.

Al is het hek daar meestal goed gesloten.

Reacties