Doperwten Democratie

„Wij zijn een bananenrepubliek”, stond er in een comment van een man wiens naam ik anoniem zal houden. Oké, niet meteen afkeuren. Wat zegt Google?

‘Een bananenrepubliek is een pejoratieve term voor een politiek instabiel, corrupt land, vaak in Centraal-Amerika, dat economisch afhankelijk is van de export van één grondstof (oorspronkelijk bananen). Het duidt op een zwakke overheid die wordt beïnvloed door buitenlandse bedrijven, met vaak staatsgrepen en ondemocratische toestanden.’

Nee. Die vergelijking werkt niet helemaal. Als je kritisch wil zijn over hoe eerlijk het Nederlandse kiesstelsel is, moet je wél een product kiezen dat bij de Nederlandse culturele identiteit past. Wat dacht je bijvoorbeeld van ‘Stamppot Staat’? Een natie waarin meerdere verschillende politieke opvattingen in één geheel worden gepropt, tot een soort homogene prak. Of je hem te nassen vindt, hangt af van hoe je hem zelf klaar maakt.

Misschien hebben we een Doperwten Democratie. Telkens weer zo’n groentecombinatie van Hak uit hetzelfde potje. Jij wou eigenlijk liever witlof. Maar die heb jij één keer klaargemaakt en toen deed iedereen daar opeens heel moeilijk over. Vooral je jongere broertje.

Zeikerdje

„Zullen we dit nooit meer doen? Je kon proeven dat het gewoon niet zo goed voorbereid was. En het werkt niet echt lekker samen met andere gerechten. Ik ben ook eigenlijk niet zo’n fan van dat bittere gedoe.” Zeikerdje. Nee, jij hebt echt het gevoel dat jouw keuze op het boodschappenlijstje steeds maar weer wordt genegeerd. Nederland is een Doperwten Democratie en iedereen kiest ervoor behalve jij. Vroeger waren we een Kibbeling Koninkrijk. Lekker eigenwijs. Beetje frituren. Waar is die tijd gebleven? Er mag echt niks meer in dit land. We worden langzaam aan een Andijvie Autocratie!

Oké. Even genoeg vergelijkingen met Hollandse groenten. Mijn punt is dat de Nederlandse politiek altijd uit een coalitie bestaat en dat dit ervoor zorgt dat een zo groot mogelijk aantal kiezers vertegenwoordigd kan worden. Dat is soms even zuur voor de op één na grootste partij, zeker als de rest niet met je wil samenwerken. Maar hou er rekening mee dat iedere partij in de coalitie een groep mensen vertegenwoordigt. En hou er ook rekening mee dat het in Amerika niet beter is. Daar verliest de nummer twee altijd. Ook met 48 procent van de stemmen (bijna 75 miljoen mensen). Daar is het tijdens iedere verkiezing voor vier keer het aantal mensen in Nederland ‘even zuur’. Geef mij dan maar een Doperwten Democratie.

Reacties