De waarheid zonder Peter R. de Vries

De zaak rond Joran van der Sloot laat mij niet los, vooral omdat zij onlosmakelijk verbonden is met het gemis van Peter R. de Vries. Ik ben ervan overtuigd dat, als Peter vandaag nog had geleefd, Joran nooit had kunnen volstaan met de verklaring die hij in ruil voor strafvermindering heeft afgelegd.

Peter was iemand die leugens ontleedde, die bleef doorvragen, en voor wie Joran zichtbaar ontzag – of angst – had.

Toen Joran het aanbod van strafvermindering kreeg, had hij niets meer te verliezen. Hij hoefde niet de waarheid te vertellen, alleen een verhaal dat aannemelijk genoeg klonk. Daarbij wist hij één ding zeker: hij zou tot zijn graf nooit de naam noemen van degene die hij wilde beschermen. Die overtuiging bepaalde alles wat hij wel en niet zei.

Het wringt

Wat mij vooral verbaast, is hoe snel zijn verklaring werd geaccepteerd, zelfs door de moeder van Nathalie Holloway. Ik begrijp de menselijke behoefte aan afsluiting na jaren van onzekerheid en verdriet. Toch wringt het, juist omdat deze zaak vanaf het begin werd gekenmerkt door leugens, tegenstrijdige verklaringen en manipulatie.

Dat ongemakkelijke gevoel wordt versterkt door het bredere gemis van Peter R. de Vries. Zijn moord, en de relatief milde straffen voor de daders, laten een bittere nasmaak achter. Het voelt alsof zijn levenswerk – het vasthoudend zoeken naar waarheid, ook wanneer die ongemakkelijk is – te snel naar de achtergrond is verdwenen.

Ik geloof wat Peter R. de Vries ooit heeft uitgesproken: dat de vader van Joran betrokken was bij de verdwijning van Nathalie Holloway. Naar mijn overtuiging heeft Joran haar niet zelf vermoord. Hij was 17 jaar oud en zijn vader bevond zich destijds dicht bij de plek waar Nathalie verdween. In eerdere opnames met Patrick van der Eem was voelbaar hoe Joran onder druk stond en worstelde om bepaalde namen niet te noemen. De theorie van ‘geen lichaam, geen zaak’ leek daarbij bewust te worden ingezet.

Zwijgen verwoest

Uiteindelijk heeft dat zwijgen Joran zelf verwoest. Door zijn leugens en manipulaties raakte hij steeds verder verstrikt, tot hij later daadwerkelijk een bewezen moordenaar werd. Maar dat betekent niet automatisch dat de volledige waarheid over Nathalie Holloway is verteld.

Misschien is dat het pijnlijkste besef: dat sommige waarheden samen met mensen begraven worden. Met de dood van Peter R. de Vries verdween niet alleen een journalist, maar ook iemand die bleef doorvragen wanneer anderen genoegen namen met halve antwoorden.

Reacties