Sneeuwland
Op 15 februari 1979 ben ik met mijn man zaliger in het huwelijksbootje getreden. Het was een winter met koude periodes en zeer strenge vorst. Op 14 februari blies de zwaarste sneeuwstorm van de twintigste eeuw.
Momenteel regeert Koning Winter Nederland. We worden geconfronteerd met sneeuwval, vorst en gladheid. Door de media worden we door kleurcodes op de hoogte gehouden, hoe het op de weg is gesteld. Verder zijn er apps om te checken, hoe het met vertragingen bij openbaar vervoer en luchtvaart is gesteld. Mocht het dagelijks leven ontwricht raken, dan hebben we gelukkig een noodpakket in huis.
Wanneer Nederland zucht onder een deken van sneeuw, plagen mijn kinderen mij graag met herinneringen aan de barre winter van 1978-1979.
Oliekachels
Ik woonde op een schip zonder enige vorm van isolatie. De hele dag door bulderden de oliekachels versterkt met olielampen in de avond. Maar warm was het niet te krijgen. De sneeuw en ijsslaag bovenop het schip was ontdooid. We stookten voor de buitenwereld. Gelukkig zat mijn man in de oliehandel, dus zat voorraad. En Strohrum ook.
Een koelkast hadden wij niet nodig, alles bevroor in de kombuis vanzelf. Water, fruit, vlees. Onze kat bracht als verrassing een aangevreten diepvrieskonijn mee.
Om van boord te komen moest ik balanceren op een smalle ijsgladde loopplank van vijf meter lang. Zonder houvast en met jong leven in mijn buik. Op onze trouwdag stond een comfortabele auto gereed op het naastgelegen voetpad. De politie kwam al snel een kijkje nemen, want wij bootbewoners stonden te boek als onmaatschappelijken. Wij vielen onder dezelfde wetgeving als woonwagenbewoners.
Het weer had het dagelijkse leven in Nederland ontwricht. Toch trotseerden mensen deze weersomstandigheden om bij de trouwceremonie en receptie aanwezig te kunnen zijn.
Mijn vader belde die dag regelmatig met de ANWB voor verkeersadvies. Hun advies bleef steevast: „Blijf thuis.” Uiteindelijk kwamen ze met de trein. Zij arriveerden na het diner.
Spannende tocht
Na onze trouwdag vertrokken we met de auto naar een bungalowpark. Heerlijk luxe met warm water en centrale verwarming. Het werd een spannende tocht met glijpartijen, vastlopen in de sneeuwduinen en losgetrokken worden door tractoren.
Nederland heeft momenteel te kampen met flinke sneeuwval en lichte vorst. Het is daarom verstandig met dit weertype rekening te houden, als je de deur uitgaat. Maar dit staat in geen vergelijking tot het extreme winterweer van 1978-1979.
Ik blijf lekker binnen en denk nog eens aan de winter van toen, genietend van het uitzicht op de witte wereld van nu.