Een nieuwe daad van wetteloos imperialisme
De recente Amerikaanse aanval op Venezuela en de ontvoering van president Nicolás Maduro passen in een lange geschiedenis van illegale interventies door de Verenigde Staten.
Zonder mandaat van de VN-Veiligheidsraad, zonder juridische grondslag en zonder enige schaamte tonen de VS opnieuw dat het internationaal recht voor hen geen bindende norm is, maar een hinderlijke formaliteit, net zoals bij de illegale oorlog tegen Irak in 2003.
Macht boven recht
Ditmaal werd zelfs de schijn van legitimiteit achterwege gelaten. Geen resolutie, geen debat, geen poging tot multilaterale instemming. De boodschap is helder: de wereld wordt behandeld als Amerikaans eigendom. Macht vervangt recht, geweld vervangt regels. Het gaat, zoals zo vaak, om controle over grondstoffen en de bescherming van kapitalistische belangen.
Europese lafheid en moreel verval
De reacties van Europese regeringen zijn ronduit beschamend. Zij beperken zich tot hol diplomatiek taalgebruik en lauwe verklaringen. Angst voor politieke of economische repercussies vanuit Washington is wellicht verklaarbaar, maar nooit te rechtvaardigen. Door te zwijgen legitimeert Europa een wereldorde waarin het recht van de sterkste opnieuw de norm wordt.
Het argument dat de autoritaire aard van de Venezolaanse regering deze agressie zou rechtvaardigen, is fundamenteel onhoudbaar. Soevereiniteit is geen beloning voor regimes die ons bevallen, maar een hoeksteen van het internationale recht. Bovendien is het ronduit cynisch om de VS als moreel kompas te presenteren, zeker nu blijkt dat deze actie plaatsvond zonder goedkeuring van het Amerikaanse Congres.
Vandaag Venezuela, morgen Europa?
De Amerikaanse agressie beperkt zich niet tot Venezuela. Mexico, Colombia en Cuba worden openlijk bedreigd; Latijns-Amerika wordt opnieuw behandeld als Amerikaanse achtertuin. Wie denkt dat Europa buiten schot blijft, vergist zich. Trumps openlijke wens om Groenland in te lijven toont hoe ver deze logica reikt.
De ontvoering van Maduro symboliseert de verdere afbraak van een internationale orde gebaseerd op regels, niet op roof. Wie nu zwijgt, zal straks weinig geloofwaardig protesteren wanneer dezelfde wetteloosheid Europa bereikt.