Het verleden verjaart nooit

Ik heb nog geen letter getikt als ik de tv wat harder zet na de deskundigen in het praatprogramma van WNL het woord te hebben ontnomen met de volumeknop. Hetzelfde kan per persoon wat anders klinken, maar het blijft hetzelfde. Trump- en Ruttevrij is het niet.

Maar de ervaringsdeskundigen van de Holocaust verdienen hun volume tijdens de Nationale Holocaustherdenking. Zoals de achterkleindochter van de Joodse goochelaar Ben Ali Libi, die in Sobibor werd vermoord. De onlangs overleden Joost Prinsen droeg nog niet zo lang geleden met tranen in zijn ogen een gedicht van Willem Wilmink over deze goochelaar voor.

Een vrouw van in de 80 noemt de namen op van haar vermoorde ouders en broertje: „Je bent pas dood als niemand je naam meer noemt.”
Dit verleden verjaart nooit. Het duikt weer overal raciaal op, zelfs gelijkend op een razzia zoals in Amerika, waar nadat eerst een vrouw, nu weer een man door de ICE-politie van Trump werd vermoord. Dat de man een wapen droeg is een hypocriete reactie op het door de Amerikaan zelf ingestelde grondrecht. Dat wil zeggen de nazaat van de Europeaan. De echte Amerikaan is of vermoord of in een reservaat opgesloten, zijn kinderen zijn van hem afgepakt, hun haar werd kortgeknipt en ze mochten hun eigen taal niet meer spreken.

Als het doel het middel heiligt en je alom wordt geprezen, denk dan toch eens na wie jou zijn vriend noemt en andersom, Mark Rutte. Met beschaving waarover burgemeester Halsema het tijdens de Holocaustherdenking spreekt, heeft het niets te maken. Bovendien ben je genaaid, want omdat de beurskoersen in Amerika dreigden te kelderen had Trump zijn Groenlandse importheffingskeutel toch wel ingetrokken. Om even later badinerend te spreken over de Europese NAVO-inbreng in Afghanistan, ‘ver van het front’ – omsingeld door een front zijn veel jonge mensen op een bermbom gereden, meneer Trump.

En Nederland heeft zelfs een korporaal in een paar weken opgeleid. De dochter van dat aardige Haagse stel, weet u wel. In hun, geheel naar uw gelijkenis, Oranje B&B heeft u nog tot tevredenheid geslapen afgelopen jaar tijdens de NAVO-top.

Maar we zijn zuinig op onze prinsessen; we zijn er al een kwijt, door een echtscheiding. Hopelijk geen vechtscheiding. Het komt in de beste families voor. Haar ex-man heeft vast nog wel ergens een pandje ter beschikking.

’s Avonds kijk ik naar een interview van Humberto Tan met Mark Rutte. Hij heeft geen stropdas als kwijlslabbetje om. Rutte kent Trump al jaren, „hij is een goede vriend”. Naast Rutte zit een onbekende, ook een goede vriend, die Rutte met raad en daad bijstaat. Wanneer hij daarmee begint, is niet duidelijk.
Veel kwijl voor Het Goede Doel. Maar: ‘Een keer trek je de conclusie, vriendschap is een illusie…’ En dan is het zoeken naar de ‘Nooduitgang’.

Reacties