Het begon ooit met een stukje eis…

Ik weet nog goed hoe het destijds allemaal begon. Met een stukje eis. De president van Trumpistan claimde een stuk wit ijs waar, toen het volledig afgesmolten was, geen groen land onder bleek te zitten.

Als ik nu, 36 jaar later, als 92-jarige terugkijk op wat er daarna allemaal is gebeurd, vraag ik me af hoe het zo uit de hand heeft kunnen lopen.

Laat ik voorop stellen dat dit schrijfsel slechts een flard is van wat er in die tijd is gebeurd. Als ik alles op zou moeten schrijven, dan zou het een epos van Tolkieneske proporties worden met een Orwelliaanse inslag. Misschien dat ik dat nog ooit ga schrijven, maar daar is deze ruimte te klein voor.

Dat stukje ijs heeft het gekregen. Net zoals het een stapel planken (de Kapellbrücke van Luzern), een hoop stenen (de Kölner Dom) en twee molshopen (de Alpen en de Pyreneeën) heeft gekregen. En alles wat daartussen zit. Ik spreek van ‘het’, want genders bestaan niet meer. Man, vrouw en kind zijn vervangen door Opbouwers, Verbruikers en Slopers.

Laatste bos

Zelf ben ik een Opbouwer. Onze groep mag denken, maar niet doen. Als we niet denken, zijn we buiten, CO2 aan het happen en zuurstof aan het teruggeven. Moeder Natuur kan dat namelijk niet meer; twee decennia geleden is het laatste bos eraan gegaan en vrij snel daarna alle andere levensvormen. Gelukkig was AI net op tijd voldoende doorontwikkeld om mensen de leefgewoonten van een plant aan te leren; iets waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.

Dankzij ons bestaan de Verbruikers. Zij mogen doen, maar niet denken. Dat laatste doet AI voor hen. De Verbruikers werken voornamelijk in de wapenfabrieken, op de plek waar vroeger Natura 2000-gebieden waren. Boerderijen zijn vervangen door reusachtige fabrieken waar een half vloeibare kleverige substantie wordt geproduceerd die ‘phood’ wordt genoemd. Opgeleukt met allerlei chemicaliën zodat het toch nog een beetje naar soep, vlees, groente of ijs smaakt. Voorzien van allerlei fancy verpakkingen vol advertenties, zodat het nog een beetje leuk is om het te bestellen. Omdat werken niet veel geld oplevert, wordt er bijverdiend met drugshandel, gokken, piramidespelen en sociaal sadisme. Filmen bij verkeersongelukken bijvoorbeeld. Vooral het moment dat een ongelukkige Verbruiker de laatste adem uitblaast, levert veel likes en dus geld op.

Kweekfabriek

Als een Verbruiker dood is, wordt die opgeruimd. Dat doen de Slopers. Die recyclen hen tot nieuwe Juniorverbruikers, die bij een kweekfabriek kunnen worden gekocht. Wat vroeger de ooievaar deed, doet nu een zelfrijdend busje met bezorgrobot.

Oeps… net nu ik een beetje op gang ben gekomen, moet ik stoppen. Onze meter (de enige AI die wij Opbouwers mogen gebruiken) geeft namelijk aan dat het zuurstofgehalte van de lucht onder de 10 procent zakt en het CO2-percentage boven de 10 procent is gestegen. Dan moet ik mijn plicht weer gaan vervullen. Wordt ongetwijfeld vervolgd. Of misschien ook niet (meer)…

Reacties