Groenland zijn we kwijt
In Ruttes gesprekken met Trump over het NAVO-baasschap stond Groenland al Amerikaans ingekleurd. Groenland zijn we kwijt.
Geen echte crisis. Denemarken en Groenland krijgen de belofte van autonomie binnen de Verenigde Staten. Hoe die autonomie eruit zal zien, wordt later uitgewerkt. Er komt een persconferentie, een wisseling van de vlag en daarna stilte. Groenland zijn we kwijt.
Zo werkt het in de nieuwe wereldorde. Annexatie, morele verontwaardiging, gewenning en acceptatie. Europa mocht streng spreken. Voor Denemarken werd een morele uitweg bedacht. En binnenkort gaat het weer over inflatie, migratie en voetbal – niet over Groenland. De wereld draait door.
NAVO-baan
Mark Rutte weet dit al lang. Al toen hij nog premier was, heeft hij Trump in privégesprekken bij voorbaat zijn steun voor de annexatie toegezegd. Zonder die steun had hij de NAVO-baan nooit gekregen. Over tien jaar zullen we dit allemaal teruglezen in de memoires van Rutte. Zijn opdracht is nooit geweest het territorium voor Denemarken te behouden, maar de NAVO overeind te houden. Dat vraagt offers. Groenland is zo’n offer – een aanvaarde consequentie in het spel van macht en veiligheid.
Politiek wordt de annexatie snel routine. Bij de tussentijdse verkiezingen zal zij de Republikeinen eerder winst opleveren dan verlies. In hun onderbuik zullen veel kiezers juichen: Amerika is daadwerkelijk groter geworden. Voor de Democraten wordt het een non-issue. Terugdraaien is ongeloofwaardig, aanvallen zinloos. Dus zwijgen ze.
Richting de volgende presidentsverkiezingen werkt Groenland als propaganda. Geen hoofdthema, wel bewijs. Amerika is groter, sterker, doortastender. Wie dat betwist, klinkt zwak of wereldvreemd. Macht verkoopt zichzelf.
Alles en niets
Of de annexatie terecht was, verdwijnt uit beeld. Groenlanders krijgen te horen hoe hun autonomie eruit zal zien. Denemarken mag daarbij adviseren. Autonomie als bijlage, niet als uitgangspunt.
Voor Groenland zelf verandert alles en niets. Het landschap blijft wit, de stilte groot. Maar de zeggenschap ligt elders.
Dat de wereld hard is, wisten we al. Nu weten we ook dat verlies tegenwoordig geruisloos verloopt. Zonder afscheid. Zonder strijd.
Groenland zijn we kwijt. Omdat het uiteindelijk onverdedigbaar bleek.