Duizend bommen en granaten

„Duizend bommen en granaten…” Een uitspraak van Kapitein Maddock uit het jeugdmagazine Kuifje, maar het had net zo goed de lijfspreuk van de ooit zo beruchte ex-crimineel Evert Hoos kunnen zijn. Ik werkte met hem samen, waar ik veel levenswijsheid van opstak.

Hij had de naam een niets ontziende crimineel te zijn. Ik heb/had de naam soms onbevangen door het leven te fladderen. Ik ontmoette hem min of meer per ongeluk in de tijd dat ik zo links en rechts wat artikeltjes als free-lancer voor diverse landelijke bladen schreef.

Ik werd getipt en natuurlijk was ik  geïnteresseerd in een heet’ verhaal. Hij was amper een week daarvoor ontslagen uit de gevangenis waar hij maar liefst dertien jaar had doorgebracht. Ik was de eerste schrijver die hem te spreken kreeg.

Wereldverhaal

Ik had me ingesteld op een ontmoeting met een keiharde crimineel. Het leek mij geen prettig heerschap, maar ik begreep dat ik deze kans op een wereldverhaal niet kon laten lopen.

Ik werd echter heel vriendelijk en gastvrij ontvangen door Eef en zijn vriendin Jeanet. Toen we ter zake kwamen en aan het interview begonnen, wist ik niet wat ik meemaakte. Dertien jaar emotie en frustratie in combinatie met zijn opvliegend karakter, zorgden voor een ochtend met bizarre uitspraken waarvan mijn spraakrecorder spontaan uit elkaar plofte.

Ik beperk me hier maar met het dreigement om het Binnenhof op te blazen en om toenmalig minister president Kok te ontvoeren. Toenmalig koningin Beatrix was het hoofd van een zware criminele organisatie en ook zij stond hoog op zijn zwarte lijst. Hoos verloor alle controle over zijn emoties en bleef maar leeglopen. Maar toch zag ik vooral een wanhopige en kwetsbare man.

Grondvesten

Eerlijk is eerlijk, ik ging huiswaarts met een uniek verhaal waarmee ik landelijk zou gaan scoren en maakte een verhaal om de vingers bij af te likken. Met een sensationele kop boven het verhaal en foto’s van een geëmotioneerde Eef. Volop ingrediënten voor een smeuïge en unieke scoop. Mijn verhaal ging Nederland op zijn grondvesten doen schudden!

En toch, ik had mijn twijfels. Mijn intuïtieve stemmetje fluisterde om er eerst nog eens een nachtje over te slapen. Ook de andere dag worstelden die gevoelens in mij. Wat zou het met Eef doen als ik dit zou publiceren? Het zou hem volledig onmogelijk maken, terwijl hij net aan een nieuwe kans was begonnen.

Ik besloot om Eef te bellen en stelde voor dat ik het verhaal eerst per fax – in de jaren 90 was er nog geen e-mail – naar hem zou sturen. Als hij na het lezen van het verhaal nog steeds achter zijn uitspraken zou staan, ging het verhaal naar de hoogste bieder. Ik had een goudklomp in handen. Een uur later belde hij mij al op en klonk heel breekbaar en timide: „Ja, dit heb ik echt zo gezegd, wat gaat het mij kosten als je dit niet publiceert?”

Ach, soms moet je mensen weleens tegen zichzelf in bescherming nemen. Eef was een idealist die bij vlagen weinig of geen controle over zijn emoties had, maar daarin wel vreselijk was ontspoord. De ochtend van het interview was zo ’n moment dat hij totaal niet had nagedacht over gevolgen.  Wie ben ik om daar  misbruik van te maken en mijn zakken – flink – te vullen over de rug van iemand die verdronk van emoties? Jawel, geld is belangrijk, maar niet altijd zaligmakend.

The Mistake

Ik verscheurde ter plekke mijn spectaculaire scoop.  Eef en Jeanet waren me zeer dankbaar en we werden vrienden. Ik heb Eef nog geruime tijd – tegen vergoeding, dat wel! – geholpen met zijn net opgerichte blad The Mistake, waarin ik misstanden binnen het gevangeniswezen aan de kaak trachtte te stellen. Ik bezocht gedetineerden in gevangenissen en Tbs-klinieken en kreeg unieke inkijkjes achter hun soms afschuwelijke daden.

Daar Eef door zijn omstreden verleden en opvliegende karakter veel publiciteit genereerde, trad ik ook op als zijn woordvoerder. Ik had er een dagtaak aan, haalde er zelfs het RTL Nieuws en zowat alle landelijke bladen mee. Spijt heb ik er nooit van gehad, integendeel. Mede door zijn vrouw Jeanet bleef hij op het rechte pad. De dankbaarheid, vriendschap, levenslessen, alsmede het unieke inkijkje in een ook voor mij onbekende en duistere wereld waren onbetaalbaar.

Reacties