Chinees eten

Chinees eten is voor veel mensen de enige mogelijkheid om eens iets anders te proeven dan die eeuwige spruitjes of bloemkool en de obligate gehaktbal of varkenslap. Frites, dat is voor veel mensen het hoogst haalbare uit eten.

Dat is wel lekker en niet zo duur. Maar ja, dat mag dan weer niet van de dokter.

De uitkomst

De ‘Chinees’. Voor wat je allemaal krijgt is het niet eens extreem duur. Veel variatie, daar raak je nooit op uitgegeten. Lekker, voelt goed in je mond en nog gezond ook. Want door de speciale bereidingswijze zit er weinig vet in en als het al vet is, dan is het gezond. Veel kruiden en andere smaakmakers, maar weinig of geen zout.

Het kan zelfs vegetarisch. En je kunt het ook gewoon afhalen en lekker thuis met je gezin smikkelen. Maar er is een probleem: het bereiden van dit soort eten vergt een diepgaande specialisatie en zorgvuldigheid. Dus wie moet dat klaarmaken, als je het zelf niet kunt? Antwoord: een goede Chinese kok. Maar waar haalt het bedrijf die vandaan?

Wat je ver haalt is lekker

Chinese koks moeten uit China komen, want alleen daar leren ze hoe het moet. Geen probleem, zou je zeggen. In onze mondiale economie komt alles overal vandaan, dus stuur maar even een vliegtuig. Mooi niet.

In dit rare land waar expats van harte welkom zijn en nog belastingkorting op de koop toe krijgen, mogen de Chinese koks niet eens meer binnen. Waarom dat mag Joost weten, maar dat betekent dus een langzame doodssteek voor deze bedrijfssector. Bedrijfsbelang telt hier niet. Want ze zijn niet Nederlands. Net of Tata, DSM en vele, vele anderen dat nog wel zijn. Maar ja, dat is anders. Hoe anders? Omdat Chinees eten niet stinkt en Tata Steel wel? Omdat de Chinezen braaf  belasting betalen en het grootbedrijf niet?

Discriminatie, daar issie weer

Wat bij ‘dàftige’ bedrijven wel mag, mag bij Chinezen niet. Die grote bedrijven slepen steeds meer arbeidsmigranten naar hier en daarbij wordt hen geen strobreed in de weg gelegd. Zelfs die hele lage lonen van migranten willen ze maar eventjes betalen, want anders worden de aandeelhouders boos. Die ook allemaal in het buitenland zitten, maar mag dat dus wel. Migranten kun je gewoon buitensmijten als ze niet meer nodig zijn, dan lost een ander het opvangprobleem maar op. Erin investeren, ho maar. Maar wel klagen over de vergrijzing.

Chinezen daarentegen zijn ijverige medeburgers die hard werken ook, zonder er zelf schatrijk van te worden. Braaf alle belastingen en premies betalen en niet schooien om bedrijfssubsidie. En iets maken waar mensen blij van worden. Voor veel Chinese eetbedrijven is de snackbar de enige overlevingsmogelijkheid, want daar hoef je geen specialistische kok voor te hebben. En weet u wat? Zelfs dat gewonemensen-voer kunnen ze heel lekker maken. Veel minder vet en goed bereid. En je hoort ze ook niet klagen, dat ze zo zielig zijn. Wat die ASML-miljonair wel doet.

Als ik mocht kiezen, dan wist ik het wel.

Reacties