Amsterdam, het Kalifaat aan het IJ

Ze noemen het nog altijd de hoofdstad van Nederland, maar ik begin me af te vragen van welk land precies. Amsterdam, ooit het trotse centrum van koopmansgeest, tolerantie en geslepen pragmatisme, lijkt nu meer op een ideologisch pretpark waar de Verlichting onder curatele is gesteld – en de schaduw van woke dogma’s de grachten overneemt.

Welkom in het Kalifaat aan het IJ.

Nee, niet vanwege religieuze fanatisme in de klassieke zin. Dit is een seculier kalifaat, bestuurd door een Raad van Progressieve Geloofsijveraars. Burgemeester Halsema zwaait de scepter als grootvizier van het deugministerie. Haar decreten zijn even ondoorgrondelijk als onvermijdelijk. Tegenspraak wordt gefluisterd, als in een land waar satire slechts nog achter gesloten gordijnen leeft – tenzij het over boeren, ‘witte mannen’ of Zwarte Piet gaat. Die mag je gerust onthoofden. Cultureel dan.

Deportatie naar Purmerend

In het Kalifaat aan het IJ zijn fietspaden heilig, is vlees een zonde en het gasfornuis een erfzonde. De auto is een instrument van de duivel, tenzij hij rijdt op ‘groene’ subsidie en schuldgevoel. Wie zich in een diesel durft te vertonen in de Jordaan, wordt zonder recht op terugkeer ritueel gedeporteerd naar Apeldoorn. Of erger: naar Purmerend.

Toeristen zijn er natuurlijk ook. Die worden met open armen ontvangen, zolang ze zich voegen naar de rituelen van het stadsbestuur. Tussen 10.00 en 22.00 uur mogen ze zich laven aan het cultureel erfgoed, mits ze hun CO₂-uitstoot per selfie compenseren. Daarna graag stil zijn. Want herrie is een vorm van auditieve onderdrukking en erg belastend voor hoogsensitieve mensen met blauw haar en lange tenen.

En o ja, Amsterdammers zelf? Die vluchten massaal. Naar Haarlem, Almere (was spill over van de Jordaan toen die ‘stadsvernieuwd’ werd en de massale instroom van gastarbeiders begon) of Hoorn, naar Heerenveen desnoods.

Politiek laboratorium

„We voelen ons niet meer thuis”, fluisteren ze. Maar dat is natuurlijk hun eigen schuld. Ze hebben jaren gestemd op partijen die nu van de stad een politiek laboratorium hebben gemaakt. Eentje waarin de werkelijkheid wordt opgelost in idealisme, net zolang tot er niets tastbaars meer overblijft.

En ondertussen? Wordt Amsterdam warm gehouden door toeristen, expats en gemeentelijke adviseurs op klompen van bamboe. De rest kijkt toe. Vanuit het land. Vanuit Rotterdam. Vanuit Twente. En denkt: ‘Is dit nog van ons?’

Nee. Amsterdam is niet meer van Nederland. Het is een enclave geworden. Een zelfstandig progressief kalifaat, met zijn eigen wetten, eigen morele politie en een internationaal paspoort waarop onder ‘Nationality’ staat: Autonomous Zone of Progressive Enlightenment (AZPE).

Eigen volkslied van Spinvis

Dus laten we het officieel maken. Schrap Amsterdam als hoofdstad. Geef ze een vlag, een eigen volkslied (iets van Spinvis, wellicht) en een zetel bij de Verenigde Naties voor Culturele Zelfgenoegzaamheid.

En verplaats de hoofdstad naar… Den Haag. Of waarom niet gewoon Almelo? Wij hebben tenminste nog Hightech-industrie. En relativeringsvermogen.

Disclaimer: deze column is satirisch en overdrijft bewust om een punt te maken. Wie zich aangesproken voelt, is waarschijnlijk onderdeel van het probleem.

Reacties