En toen was de Kerst gelukkig weer voorbij

Zo, jullie hebben het er weer allemaal opzitten. De kerstdagen. Twee etmalen vol verplicht samenzijn, halfgare gezelligheid en – bij een groot deel van jullie – een huis dat nu nog steeds ruikt alsof er een compleet gourmetrestaurant in de woonkamer is geëxplodeerd.

De baklucht hangt in je gordijnen, je kleding ligt alweer in de wasmachine en je neusharen kun je vanavond nog even uitspoelen met een zwak sopje. Kerst anno nu: geurbeleving all-inclusive.

En dan het andere kamp: de mensen die lekker uit eten gingen. In één van die vreetschuren waar een gigantische Toekan je vanuit de lobby het idee geeft dat je op exotisch kerstarrangement bent gestuurd. Ook prima. Kerst moet voor velen toch een tikje hysterisch blijven.

Wij hielden het gelukkig wat kleiner. Kerstavond gewoon thuis, met de kinderen en kleinkinderen cadeautjes uitpakken. Geen haute cuisine-circus, geen zeven gangen met titels langer dan de inhoud. Gewoon simpele bites, geen pretentieuze amuses. Heerlijke tomatensoep van de traiteur, wraps erbij, klaar. Geen stress, geen paniek, geen Michelin-gedoe. Gewoon gezellig. Prima toch?

Op de bank

Eerste Kerstdag schoven we aan bij dochterlief, opnieuw met een traiteur die deze decembermaand vermoedelijk een jaaromzet draait waar de belastingdienst spontaan van gaat glimlachen. En Tweede Kerstdag? Met z’n tweeën op de bank, Emily in Paris aan, klaar. Geen gesjouw, geen files, geen verplichte familie-marathons.

En ja, de tuincentra dat is toch ook wat. Heel Nederland moest daar natuurlijk nog even massaal langs om kerstspul in te slaan voor volgend jaar. Alsof 26 december hét moment is om alvast te bepalen welke ballen de boom in 2026 gaan halen. Maar goed, ieder z’n afwijking. De meubelboulevards? Die hadden we met z’n allen blijkbaar wél genoeg gezien dit jaar, want daar was de rust meteen verdacht.

Ondertussen zaten de bioscopen weer ramvol. Geen idee waarom iedereen precies in de kerstvakantie collectief besluit een film te kijken, terwijl je de rest van het jaar alleen met de schoonmaker in de zaal zit. Maar goed – keuzes.

Decembergekte

En dan vandaag: de zaterdag na Kerst. Half Nederland móet opeens de sneeuw opzoeken in Duitsland of Oostenrijk. Uren in de file, kinderen in de achterbankstand ‘ik verveel me’ en een thermoskan lauwe chocomel. „Voor de gezelligheid.” Je moet er maar van houden.

Lieve mensen, ondanks alle decembergekte: ik wens jullie een mooie jaarwisseling. Met veel vuurwerk – geniet ervan zolang het nog mag. En voor de SEH’s in alle ziekenhuizen: succes met alle knalhelden die nog steeds niet doorhebben waar ze mee bezig zijn.

Speciaal voor de lezers voor een keer de smoking weer uit de kast gehaald. Is toch feestelijk, of… Alvast proost op 2026.

Reacties