‘Sinterklaas, wie kent hem niet?’ – Utrecht

De Oudegracht in Utrecht. Een paar maanden geleden was ik daar weer eens, voor een concert. Mijn moeder heeft er nog gewoond. Waar weet ik niet precies. Niet dat ik mij daardoor cultureel verbonden voel met Utrecht, dat zou veel te gemaakt zijn, maar ze vertelde er wel over.

Bijvoorbeeld over de werfkelders vlak aan de gracht, waar nu door het grote aanbod van restaurants de keuze juist bemoeilijkt wordt. Zie dan maar eens de juiste keuze te maken. Maar wat nu echt ontbreekt is een Utrechts restaurant, want je kunt allerhande grill-lucht toch niet rekenen tot Utrechts culinair erfgoed, neem ik aan. Jammer, want ik houd er wel van om andere culturen op te snuiven naast de lucht van mijn geliefde boerenkooltraditie – waarom zou dat niet samengaan?

Het wordt een Italiaans restaurant. Hoewel de bediening achter de bar in vloeiend Utrechts met elkaar spreekt, worden wij uitsluitend in toeristisch Italiaans aangesproken. Omdat ik geen kaas lust is een pizza niet aan mij besteed en kies ik een gerecht zonder kaas. Dat begrijpt de ober niet en vraagt nu in perfect Nederlands of ik wel uit Nederland kom. Om mijn culturele peil als echte Hollander wat op te vijzelen, bestel ik er bier bij in plaats van wijn.
Als mijn tafelgenoten al vieze kaasdraden trekkend hun pizza verorberen, gaat de piep van de magnetron en wordt de ingedikte champignonroomsaus op mijn vlees geschept – de ragoutbakjes met ragout uit blik uit de kerstpakketten van weleer horen Nederlands cultureel erfgoed te zijn.
Ik betaal en geef nog een fooi ook. Is dat typisch Nederlands?

In TivoliVredenburg is het concert. De naam heeft niets met het aloude attractiepark uit Kopenhagen te maken en de band Venice komt niet uit Italië, maar uit Amerika: Venice Beach, California. Was het eten niet goed, de muziek was dat wel. Culturen verschillen, muziek is helend verbindend.

Nadat eerst exclusief de Hoge School Utrecht Kerstmis inclusief wil omdopen tot ‘Feestdag’, is het nu een basisschool die Sinterklaas niet wil vieren. Bepaalde leerkrachten voelen zich daar cultureel niet prettig bij volgens de directrice, die de uitstraling heeft om nooit op een kinderfeestje uitgenodigd te worden. Sommige ouders van de kinderen delen haar mening – wat zeggen de kinderen hier zelf van?
Waar is Het Goede Doel gebleven? De Utrechter Henk Westbroek die zong: ‘Sinterklaas, wie kent hem niet, Sinterklaas, Sinterklaas en natuurlijk…’ Dit laatste zal ik maar niet schrijven, maar het eindigt op Piet.

Je hoopt dat het AI is: Piet Niels van der laan heeft zelf het sprookje uitgeblazen. Zoals een pestkind vroeger zei dat Sinterklaas niet bestaat, laat hij – als de kindertjes gezellig met hun noodpakket aan het spel zijn – in het Sinterklaasjournaal zien dat je moeder de sinterklaascadeautjes koopt en dat niet Piet, maar je vader aan de deur klopt.

Komt dat even goed uit! De NPO moet toch bezuinigen. Niels maakt daar een rake uitzending over in Even tot hier. Maar dat het Sinterklaasjournaal moet verdwijnen, kan hij kennelijk niet in één minuut zingen…

Reacties