Pubertijd – Als je haar maar goed zit!

Hoi, mijn naam is Karen. Volgens mijn puber, maar daar later meer over. Zoals mij zullen er verwacht ik vast veel mensen zijn met pubers om zich heen. Of hebben deze fase misschien achter de rug.

Wat mij opvalt in deze nieuwe fase, is dat het mij ook terugbrengt naar die periode in mijn leven. Sommige dingen herken ik. Ondanks de herkenning is mijn primaire reactie toch vooral de verbazing.

Uiteraard is het een lichamelijk proces. Maar waar je als ouder of verzorger mee te maken krijgt, is vooral het gedrag wat veranderd. Vaker voor de spiegel staan. Puistjes. Dat haar. Nou vooral dat haar, wat ik zie. Het is ineens te plat. Er moet van alles in. Want  de bekende alpaca-look is de trend. Nou niet het makkelijkste met fijn haar. We hebben hetzelfde fijne en slappe haar, dus ‘mama weet raad’ en dat voelt goed. Ik leer hem föhnen. Ik heb meegezocht naar een fijn haarproduct en ben uitgekomen op een wax voor mannen op waterbasis die we samen delen. Daarmee ook één van de weinige dingen die we delen. Tips geven over uiterlijke verzorging en zien dat hij het opvolgt, dat vind ik fijn en ik voel mij nuttig.

Witte, welgestelde vrouw

Winkelen was ook zoiets waar hij ineens wel behoefte aan had en waar ik ook erg blij van werd, totdat hij mij uitmaakte voor Karen. Het enige goede  nieuws is dat ik nu weet wat er speelt in social media-puberplatforms. Een Karen (dat kan dus iedereen zijn)  is een witte, welgestelde vrouw die klaagt (in mijn idee iemand die voor zichzelf opkomt). Het is onder jongeren een hype geworden om de vele Karens te filmen tijdens actie en dit te delen op social media.

Er is ook een mannelijke variant: Ben. Dus voor je rechten opkomen nadat je onnodig een uur in de rij hebt gestaan om ZIJN dure merkkleding af te reken, daar word je voor gestraft. Natuurlijk had ik ook uit de rij kunnen stappen, maar toen hij smeekte dat niet te doen, bezweek ik. Ik kan wel uren doorgaan maar het is allemaal eigenlijk hetzelfde. Elkaar niet begrijpen.

Heel veel gel

Wat ik wel begrijp is die fase van het haar opleuken. Als ik er de foto’s bij pak, zie ik inderdaad hetzelfde gekke kapsel met heel veel gel voor meer volume. Totaal onnatuurlijk. Je wilt erbij horen en in mijn geval vooral niet willen opvallen, maar dat lukte juist niet.

Nu lees ik in de puberliteratuur dat het ook een fase is van denken dat de wereld om jou draait. En erbij horen? Dat is mij niet echt gelukt in al die jaren. En om terug te komen op dat anders zijn. Daar ben ik nu heel okay mee. Iedereen is uniek en dat is okay.

Als je haar maar goed zit!

Reacties