Jij moet dood

Het is een nieuwe trend: de doodswens als wegwerpproduct. Alsof het tegenwoordig net zo vanzelfsprekend is als een like op Instagram. Soms krijg je ’m cryptisch verpakt, soms rauw en rammelend in je schoot gegooid: „Jij moet dood.”

Het is zó bizar dat je je bijna gaat afvragen of we collectief een steekje hebben laten vallen. Het lijkt dan misschien tegenwoordig de normaalste zaak van de wereld. Maar dat is het zeker niet. Het is zelfs ronduit belachelijk, zeker als je hoort waarom mensen soms die bedreigingen naar hun hoofd geslingerd krijgen. Dan kun je alleen maar concluderen dat we ergens verkeerd zijn afgeslagen.

De anonieme oppermachtige

En wie doet dat dan? Tja, meestal iemand die zichzelf achter een anoniem profiel verschuilt. Het type dat in het echte leven nog geen blikje cola durft te openen zonder eerst drie keer te checken of niemand kijkt. Of misschien is het die buurman die thuis niets te vertellen heeft en zich online eindelijk eens ‘oppermachtig’ voelt.

Of de buurvrouw die al jaren groen ziet van jaloezie en nu haar kans grijpt om iemand anders een digitale lel uit te delen. Of gewoon die totaal doorgeslagen figuur die nooit ergens normaal op reageert en bij wie je je afvraagt of de gebruiksaanwijzing ooit wel is meegeleverd. Je moet immers wel iets missen, wil je iemand verrot schelden of dood wensen omdat er iets is dat je niet aanstaat.

De toetsenbordridder

Er zijn tegenwoordig zoveel toetsenbordridders. De dappere held die veilig achter glas en plastic zit en die in een echte discussie waarschijnlijk spontaan in foetushouding onder tafel kruipt. Internet is voor hem (of haar) de arena waar hij eindelijk weer eens iets durft. Dezelfde arena waar ook de doorgedraaide sportfan en de gefrustreerde tv-kijker hun gal spuwen.

Alles is een trigger: een andere mening, een misgelopen sportuitslag, een presentator met de verkeerde trui, een spelprogramma dat niet afloopt zoals zij willen. Een haatbericht is snel verstuurd. Hoe zielig én simpel ben je dan? Of zijn al die mensen gewoon vergeten dat dit soort woorden een behoorlijke impact op mensen kunnen hebben?

Digitaal gif spuwen

Scrol eens door sociale media en je ziet het gelijk: commentaren die je intelligentie spontaan pijn doen. Domme opmerkingen, meningen met meer spelfouten dan argumenten, hatelijkheden waar geen greintje nadenken aan vooraf is gegaan. Een gewone discussie of een normaal gesprek? Die zijn ver te zoeken. Onze digitale taal is veranderd in pure uitstoot. Het toetsenbord als gif spuwer.

De internetloser

En dus: STOP ERMEE! Heb een mening, prima. Maar draag ’m met lef, niet met een masker van anonimiteit. Communiceer met respect. Kun je dat niet? Prima. Maar besef dat je dan vooral laat zien wie de échte internetloser is.

En dan zou ik tegen de ontvanger willen zeggen: print screen en delen maar. Want als iemand zo nodig wil spuien, mag de wereld best weten wie er achter dat toetsenbord zit.

Reacties