A.I.: businessfail?

Goed, komt ie: de voorspelling waarvan later blijkt dat ik er flink naast zit. Toch durf ik het aan: A.I. valt wat tegen. Ja, je kan er leuke cartoons van iemand mee maken, maar als ik een cartoon van mijzelf wil maken zegt ie (ongeacht welke foto ik als bron gebruik) dat de aanvraag niet binnen de richtlijnen is. Kennelijk sta ik op de zwarte lijst, vast door mijn achternaam.

Ook is A.I. handig als hulpsecretaresse bij veeleisende leidinggevenden. Als we ergens rijden en mijn vriendin zit achter het stuur dan krijg ik vaak opdrachten als: „Zoek even een restaurant hier in de buurt waar we kunnen lunchen, een kinderspeeltuintje bij zit, een tosti op de kaart staat en die positieve recensies op Tripadvisor heeft.” Je Googelt je een datagebrek met dit soort opdrachten, maar via A.I. is een passende eetgelegenheid zo gevonden (jammer dat er altijd nog één of twee vereisten bij komen).

Op werkgebied echter vind ik A.I. tot nu toe tegenvallen. Dat kan ik het beste illustreren aan de hand van een anekdote: ooit begeleidde ik een stagiaire tijdens een snuffelstage. Ze had een boekje dat ze moest doorwerken met algemene, niet-branchespecifieke vragen. Zo kwam de vraag Wat is afromen? langs. „Geen idee”, zei ze. „Dat is een groep mannen met een afrokapsel”, grapte ik, wat ze tot mijn verbazing als antwoord opschreef. De volgende dag werd mijn werkgever gebeld door de opleiding, of ze een andere stagebegeleider kon krijgen.

Context

Precies dat is mijn ervaring met A.I.: het is een stagiair, die je simpele opdrachten kan geven. Maar omdat ie de context niet kent, slaan de antwoorden soms nergens op. Simpele vragen met vaste parameters kan A.I. nog wel beantwoorden, zoals welke brief Arti Vissial moet krijgen als ie uit dienst treedt met nog 25 verlofuren, maar zijn laptop nooit heeft ingeleverd. Maar veel meer dan dat is het nog niet.

Bij complexere processen of vragen klopt het resultaat vaak niet. Hoewel: een heel enkele keer krijg ik van A.I. exact hetzelfde antwoord als van een echte medewerker. Zoals wanneer ik de A.I. van PostNL vraag waar mijn pakketje is. Antwoord: „Geen idee.”

Het veelgeprezen schrijven van teksten door A.I. valt me ook nog tegen. Vroeger kreeg ik vaak verzoekjes als ‘Kan jij mijn tekst herschrijven tot een leesbaar geheel?’. Nu krijg ik verzoekjes als ‘Kan jij mijn met A.I. gemaakte tekst herschrijven tot een leesbaar geheel?’.

Qua arbeidsethos heeft A.I. overigens nog wat te gaan. Ik had een Excelsheet met 786 regels, waarvan één combinatie fout was. ‘Zoek uit welke combinatie fout is’, prompte ik. Waarna de A.I. als antwoord gaf: ‘Dat ga ik niet doen, teveel combinaties.’ Dus ik belde HR, om zijn stagevergoeding te laten blokkeren, bleek ie die al niet te krijgen. Vind je het gek met zo’n houding.

Koffiedik kijken

Het risico bestaat dat bedrijven veel te hoge verwachtingen van A.I. hebben. En dat het resultaat, net als bij veel andere trends (outsourcen naar lage-lonenlanden, Lean, koffiemachines met bonen), tegenvalt.

Hoe A.I. zich uiteindelijk ontwikkelt is nog koffiedik kijken (hopelijk niet die drab uit de koffiebonenautomaten op mijn werk). Ja, het heeft zelflerend vermogen, waardoor de bruikbaarheid wellicht exponentieel verbetert. Maar aan de andere kant heb je de zelfrijdende auto. Verkeerssituaties zijn bij uitstek complex (zeker als je mij onderweg op de fiets tegenkomt) en daar kan A.I. na ruim een decennium ontwikkelen nog steeds niet bruikbaar mee omgaan.

Mocht ik het mis hebben en A.I. al onze verwachtingen overtreffen, voor de zekerheid de volgende prompt: ‘Herschrijf deze tekst zodat eruit blijkt dat ik op voorhand al de revolutie van A.I. voorzag’.

Reacties