Sinterklaas en de Nationale Zenuwinzinking

Sinterklaas had nooit gevraagd om middelpunt te worden van de Nederlandse overprikkeling, maar in Yerseke liep het volledig uit de hand.

Het begon nog vrolijk. Regenboogpieten dartelden rond als een ontplofte doos stiften. Kinderen gierden. Ouders deden alsof ze precies begrepen wat inclusiviteit inhield. Tot een christelijke stichting opdook met borden tegen glitters, magenta en alles wat niet in Genesis voorkwam. Een dominee bulderde dat turquoise theologisch onverdedigbaar was.

Toen kwam 50PLUS.

Pensioen

Campingstoeltjes. Thermoskannen. Een spandoek dat scheef hing als een uitgezakte bovenlip.

Ze eisten dat Sinterklaas met pensioen mocht: verstelbare stoel, fysiotherapeut, ergonomie boven alles.

Even later verschenen de Dierenliefhebbers Tegen Paardenarbeid.

Ozosnel zou slachtoffer zijn van ‘onvrijwillige dakarbeid’. Binnen twee minuten was dakmisbruik een erkend decemberprobleem.

De Federatie van Kinderen met Pepernotenallergie wilde geurloze, suikervrije, glutenarme kruidnoten. Drie kinderen vielen flauw bij het idee.

Daarna werd het breder.

‘Vrouwen Voorbij de Mijter’ vond het onbestaanbaar dat het hoogste decemberambt al eeuwen door mannen werd bezet. Ze eisten gelijke vertegenwoordiging en een minder patriarchaal mijterpalet.

‘Wij Eisen De Waarheid’ marcheerde er direct achteraan: kinderen die wilden dat volwassenen eindelijk toegaven dat Sinterklaas niet bestond. Transparantie. Compensatie. Nationaal excuus.

Een korte stilte.

Maximaal drie cadeaus

Daarna doken de Overprikkelde Ouders op.

Ze wilden een fluisterintocht. Geen muziek, geen gegil, geen gerend. ‘Psst, hij is er’, moest de officiële aankondiging worden.

Vlak erachter kwam de Economisch Verantwoorde Decemberbeweging: maximaal drie cadeaus per kind, tweedehands en zonder zak. De zak was ‘symbolisch consumptief’.

De Privacybrigade verklaarde het grote boek een flagrante AVG-schending. Vervangen door een anonieme database. Hoe de pakjes dan moesten worden afgeleverd, was ‘voor later’.

Nog een korte ademhaling.

Toen kwam de klimaatgroep binnengewandeld: weg met de stoomboot, elektrisch varen of waterfiets, fossielvrij mijteren.

Actiegroep Historisch Correct Sinterklaasfeest volgde.

Sint moest Latijn spreken, pieten ganzenveren dragen, synthetiek verbannen. Een regenboogpiet kreeg stress.

En toen… Toen arriveerde de nuchterste delegatie van de dag: ‘de Dakbedekkersbond’.

Geen drama.

Geen analyses.

Alleen: ‘Stop met dakenlopen. Wij willen in december óók een rustige kerst.’

Te midden van dit alles stond Sinterklaas.

Ooit voor kinderen

Hij keek naar pieten, activisten, kinderen, juristen, dierenredders, stoeptegelslachtoffers, anti-actieleden en dakdekkers die hun gereedschap als argument omhooghielden.

Hij trok zijn mijter recht.

Hij snoof.

„Dit was ooit voor kinderen.”

Hoofdpiet knikte. „Dus?”

Sinterklaas: „Zoom.”

De dakdekkers sloten af, droog als kalkmortel:

„Prima. En graag vooraf doorgeven op welke daken hij ‘niet’ moet inloggen.”

Reacties