De inflatie valt mee? Nou, vertel dat mijn portemonnee eens

Volgens de experts in maatpak gaat het allemaal wel meevallen met die inflatie. „De cijfers stabiliseren”, zeggen ze dan, „de koopkracht blijft redelijk op peil.” Nou, ik weet niet in welke parallelle supermarkt die economen boodschappen doen, maar bij de Albert Heijn hier op de hoek rekenen ze blijkbaar in een ander universum.

Daar betaal ik inmiddels goudprijzen voor een pak koffie en een zak aardappelen van nog geen drie kilo.

Elke maand zie ik mijn pensioen langzaam verdampen als sneeuw voor de zon en dan moet de winter nog beginnen. De energierekening klimt vrolijk verder, de huur stijgt en zelfs de dagelijkse bammetjes met kaas zijn onderhand een luxeproduct geworden. Misschien moet ik straks aandelen beleggen in mijn eigen koelkast, dan krijg ik er tenminste nog wat rendement op terug.

Minder inhoud, meer winst

En dan hebben we de  goocheltruc van de fabrikanten: krimpflatie. Dat is het briljante idee om producten kleiner te maken, maar de prijs hetzelfde te laten. Minder inhoud, meer winst. De pot pindakaas van 650 gram is ineens nog maar 600 gram – maar hé, volgens de verpakking is het ‘dezelfde vertrouwde smaak!’ Ja, alleen in een kleiner potje. Zelfs de tandpastafabrikanten lijken te denken dat onze tanden zijn gekrompen, want de tubes worden korter, maar de prijs blijft breeduit glimlachen.

De Consumentenbond heeft er hele lijsten van, maar bij de fabrikanten hoor je alleen maar: „De grondstofprijzen hè, meneer!” Ach ja, natuurlijk. Grondstoffen, logistiek, oorlog, klimaat, volle maan – alles is tegenwoordig een excuus.

Ondertussen zeggen politici dat „de markt zijn werk moet doen”. Dat doet de markt inderdaad – alleen helaas ten koste van de consument. De supermarkten schuiven de verantwoordelijkheid vrolijk door naar de leveranciers, de leveranciers naar de producenten en wij mogen de rekening betalen. De enige die nog winst maakt, is de kassabon zelf: die groeit harder dan de economie.

Goedkoper over de grens

En wat blijkt? In België en Duitsland is het boodschappenmandje gewoon 10 tot 15 procent goedkoper. Dus als je dichtbij de grens woont, kun je beter daar je boodschappen doen. Scheelt flink en je hebt nog geld over voor een pintje – dat daar óók goedkoper is.

Nee, beste economen, het ‘valt niet mee’. Het valt tegen. En hard ook. Jullie Excel-sheets mogen dan mooie gemiddelden laten zien, maar ik betaal geen gemiddelden. Ik betaal prijzen – echte, Nederlandse prijzen. En zolang de prijs van een pak koffie meer stijgt dan mijn pensioen, hoef ik van jullie geruststellende analyses niets te weten.

Dus de volgende keer dat een deskundige op televisie zegt dat het allemaal „onder controle” is, geef ik graag een uitnodiging: kom gezellig mee boodschappen doen. Dan mag hij afrekenen. Misschien dat hij dan eindelijk begrijpt wat inflatie écht betekent – niet in procenten, maar in euro’s die je steeds minder vaak terugziet.

Reacties