Het hele land is rechter

Laat ik eerlijk zijn: de wereld is compleet gek geworden. Iedereen heeft overal een mening over, iedereen is ineens rechter, advocaat en moraalridder in één.

Er hoeft maar iets online te verschijnen en het oordeel ligt al klaar. Weg gezond verstand, weg nuance, weg het idee dat iemand onschuldig is tot het tegendeel bewezen is.

Wat vroeger normaal, warm en oprecht was, wordt nu meteen verdacht gemaakt. Een arm om een schouder, een vriendelijk woord, een compliment: alles wordt bekeken, geanalyseerd en veroordeeld alsof het een misdaad is.

Zet dat vandaag op tv…

Neem nou De Film van Ome Willem. Kinderen zaten bij hem op schoot, zongen liedjes, gaven een dikke pakkerd. We smulden ervan als kind en onze ouders ook…. we vonden het leuk en onschuldig. Niemand die dacht: ‘Dat is vreemd’ of ‘dat kan niet’. Zet dat vandaag op tv, en het land staat op z’n kop. Iedereen verontwaardigd, iedereen met een theorie, iedereen oordelend.

Of denk aan iets kleins, iets wat vroeger heel gewoon was: nagefloten worden.
Als vrouw kon je erom giechelen, het was een luchtig compliment, een klein beetje aandacht. Nu? Tegenwoordig is het meteen aanstootgevend, bedreigend, een groot probleem. Alles wat vroeger licht en speels was, wordt nu geïnterpreteerd als bedreigend of verdacht.

En weet je wie er echt van het padje af zijn?
Die mensen die overal iets achter zoeken. Die in elk gebaar een kwade bedoeling vermoeden. Niet degene die gewoon een arm om iemand heen slaat of een compliment geeft. Niet degene die menselijk is. Nee, het zijn deze zelfbenoemde waakhonden die warmte, spontaniteit en plezier kapotmaken.

Vuil op social media

In een normaal rechtssysteem is iemand onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Iemand verdient de waardigheid die hij hoort te krijgen, het respect dat hem toekomt, voordat er een oordeel is geveld. Tegenwoordig wordt iemand al veroordeeld door het vuil dat over social media wordt uitgestrooid en opgepikt door sensatiebelust simpel volk, met onherstelbare schade tot gevolg.

We leven in een tijd waarin je niet meer mag lachen, niet meer mag genieten van kleine menselijke interacties, zonder dat iemand er iets raars achter zoekt. Alles wordt verdacht, alles wordt aangevallen, alles wordt overgeanalyseerd. We vergeten de nuance, we vergeten dat niet alles kwaad bedoeld is, we vergeten simpelweg dat we ooit konden leven zonder overal een dreiging in te zien.

De wereld is doorgedraaid.
Kunnen we alsjeblieft even normaal gaan doen? Kunnen we terug naar een tijd waarin je iemand gewoon kon vertrouwen, waarin een compliment gewoon een compliment was, waarin warmte gewoon warmte was, lachen gewoon lachen, en plezier gewoon plezier?

Overal iets achter zoeken

Wie is er nou echt gek? Niet degene die menselijk is. Niet degene die een arm om iemand heen slaat of een kind laat lachen. Het zijn de mensen die overal iets achter zoeken, die alles analyseren en iedereen veroordelen nog voordat de feiten op tafel liggen.

Misschien is het tijd dat we weer kijken met gezond verstand, met respect en met hart voor menselijkheid. Tijd dat we ophouden met oordelen voordat er bewijs is. Tijd dat we ophouden met alles verdacht te maken en weer leren dat onschuld, waardigheid en respect vanzelfsprekend zijn.

En laten we eerlijk zijn: als we dat niet doen, dan zijn zij die overal iets achter zoeken de echte gekken.
Het is tijd om te zeggen: genoeg is genoeg. Laten we ophouden met oordelen, en gewoon weer mens zijn.

Wat er ook in de rechtszaal wordt beslist, de schade die publieke veroordeling en roddels aanrichten is vaak levenslang. Iemand kan misschien ooit weer opstaan, zijn werk oppakken, platen draaien of successen vieren, maar de littekens van een samenleving die eerst veroordeelt en pas later nadenkt, blijven. En dan heb je nog de zogenaamde ‘juice-kanalen’ en sensatiezoekers, die alleen maar smullen van andermans ellende, die zich voeden met roddels en het kapotmaken van mensen. Gewoon voor sensatie, gewoon omdat het hen zelf het meeste plezier geeft. Dat is pas walgelijk. Het zou strafbaar moeten zijn, verboden, want iemand op die manier kapotmaken: dat is misdadig in morele zin. Dat onrecht, die onherstelbare beschadiging, moet hij de rest van zijn leven dragen… en dat is de bittere realiteit van een wereld die zichzelf is kwijtgeraakt.

Reacties