De rage heet telefoon

Even snel iets opzoeken en ineens ben je een uur verder. Ken je dat moment?

Je pakt je telefoon om “even snel” iets op te zoeken. Het weer van morgen. De openingstijden van de dierenwinkel. Een recept voor iets met courgette.
Drie kwartier later weet je:

Waarom katten bang zijn voor komkommers,
wat er echt gebeurd is met die ene soapacteur uit 1998, en welke 7 fouten je maakt bij het eten van spaghetti.

Wat je eigenlijk zocht? Geen idee meer.

Zelfs bij ons op de manege/vakantiestalling, waar je zou denken dat je vooral met paarden, buitenlucht en praktische dingen bezig bent, sluipt het erin. “Ik kijk even op de site van dat voerspul…” en hup, ik zit ineens filmpjes te kijken over hoe je je paard leert gapen op commando. Best interessant, maar… waarom ook alweer?

We leven in een tijd waarin alles binnen handbereik is, en juist daardoor verliezen we soms het overzicht. Niet omdat we dom zijn, maar omdat die telefoon gewoon slimmer is dan wij. Of liever gezegd: ontworpen is om onze aandacht te vangen, vast te houden, en pas los te laten als we murw en met droge ogen naar een kattenvideo staren om half één ’s nachts.

Het is eigenlijk gek. We hebben nog nooit zoveel informatie gehad maar ook nog nooit zo vaak gedacht: wat wilde ik nou ook alweer doen?

En weet je wat het wrange is? Buiten gebeurt er ook van alles.

Paarden hinniken, gasten stappen binnen, de zon piept ineens tussen de bomen door. Maar soms zie je het gewoon niet. Want je was ‘even bezig’. Even snel.

Laatst had ik mijn telefoon niet bij me. Per ongeluk, hoor. Lag nog op de tafel binnen in de kantine terwijl ik buiten de stallen in liep. In eerste instantie voelde ik me bloot. Alsof ik iets miste. Geen klok, geen meldingen, geen nieuws, niks.

Maar binnen vijf minuten dacht ik: Wat een rust. Ik hoorde vogels, rook het hooi beter, en merkte dat een van de pony’s een nieuw trucje had bedacht met de drinkbak.

Daar is geen app voor. Daar moet je gewoon bij zijn. Je hoeft niet offline te leven. Maar soms is het goed om even ‘aan’ te zijn in het echte leven.

Reacties