De sport verhardt (en wij kijken likkebaardend toe)

Ja natuurlijk, zul je zeggen, de wereld verhardt. Dus zie je dat ook in de sport. Vroeger – weet je nog? – riepen we in koor: „Sport verbroedert!” Tegenwoordig kun je blij zijn als er niet iemand met een gebroken neus, gescheurde enkelband of afgetrokken paardenstaart van het veld strompelt.

Neem voetbal. Vroeger een balletje trappen, nu een tactisch potje enkels bewerken. En dat is niet alleen meer voorbehouden aan testosteronbommen in de Eredivisie – nee hoor, de dames kunnen er ook wat van. De mislukte tackles, de elleboogjes in het duel, of – mijn persoonlijke favoriet – het elegante haargrijpen alsof ze in een aflevering van Expeditie Utopia zitten.

In het wielrennen? Even een duwtje hier, een tikje daar, en hop! De concurrent ligt op zijn snufferd. „Oeps, mijn hand gleed uit”, zegt de dader, terwijl hij achteloos naar de finish fietst met een blik van: „Niks aan de hand, toch?”

Op het water

Zelfs bij het skûtsjesilen – die Friese trots op het water – gaat het er inmiddels harder aan toe dan op de A7 tijdens de spits. Boten die elkaar rakelings schampen, schippers die risico’s nemen alsof ze meedoen aan een herstart van Pirates of the IJsselmeer, en dan heb ik het nog niet eens over de toeschouwers die elkaar verrot schelden met woorden die zelfs Google Translate weigert te vertalen.

En het publiek? Ach, dat staat langs de lijn of op de tribune met schuimende bekken en smartphones in de aanslag. Want waarom zou je sportief gedrag filmen als je ook een rake kopstoot kunt vastleggen voor op TikTok?

Partijdigheid

Zelfs de media doen vrolijk mee. Bij het skûtsjesilen bijvoorbeeld is een presentatrice van Omroep Friesland zó partijdig dat je blij bent dat het in het Fries gaat. Dan kun je tenminste nog doen alsof je niet begrijpt hoe hard ze de tegenstander van haar favoriete skûtsje de grond in boort.

De sport verhardt. Maar wij? Wij kijken. Wij juichen. Wij zuchten van genot bij de slow motion van die tackle, dat duwtje, die klap. Want eerlijk is eerlijk: verbroedering is mooi, maar een goed potje sportieve nijd is stukken spannender.

En zeg nou zelf… wie wil er nou naar een potje kijken waarin iedereen gewoon aardig is?

Reacties