Het jongetje en de flesjes

De gemeente-afvalbak. Er staat een man met een fiets vol tassen, gevuld met lege blikjes en flesjes. Iemand die zijn inkomsten wil aanvullen. Misschien een uitkering. Misschien kinderen die hij geen eten kan geven. Misschien…

Durven en je niks van een ander aantrekken.
Zijn hand verdwijnt in de bak…

Op een tafel zijn twee dienbladen. En er staan twee lege flesjes. Een cola en een spa citron. Het jongetje  ziet de twee flesjes op die tafel van de twee grote jongens op het terras staan. Alsof hij een wonder ziet. Een heel groot wonder. Een wereldwonder!

De moeder van het jongetje zakt door de knieën naast hem. „Wat wil je?”, vraagt ze. „Die… die twee flesjes”, zegt het jongetje. Dan heeft hij weer geld om…

Twijfel

Ik zie de twijfel bij het jongetje. De twee jongens, de vader en de moeder ook. Zal hij het vragen? Hij durft het niet. Maar zo krijgt hij ook geen geld voor…. En dat geld kunnen zijn vader en moeder hem ook niet geven.

Een van de twee jongens – hij is misschien 16 of 17 – ziet de twijfel bij het jongetje. Hij zegt met een lach: „Je mag ze wel hebben, hoor.” De moeder zegt: „Hoor je wat die meneer  zegt?”
Het jongetje durft nog steeds niet.

De jongen pakt de twee flesjes. Hij durft wel. Hij loopt naar het jongetje. „Wat zeg je dan?”, zegt de vader.
„Wat zeg je dan?”, zegt de moeder. En ze is gaan staan.

Wonder

Het jongetje neemt het wereldwonder, 30 cent, in ontvangst. Met grote verbazing. „Dank u wel”, zegt het jongetje. „Weer geld voor in je spaarpot”, zegt de vader. „Geld voor je lego”, zegt de moeder.
De jongen van 16 of 17 durft. Het jongetje durft het niet, maar eigenlijk zou hij best wel willen.
„Dank u wel.” herhaalt het jongetje. Vader, moeder, de jongen en ik lachen. Het jongetje staat met de flesjes in de hand en is nog steeds onder de indruk van het wereldwonder. De 30 cent!

Er komt een man met een draagstok. Een plastic zak voor, een plastic zak achter. Die stok heeft hij op zijn schouder. Dat beeld doet me denken aan een plaatje over het oude Indië. In een oud sprookjesboek.
De man probeert zijn inkomsten aan te vullen. Dan kan hij zijn kinderen een keer een ijsje geven. Dan kan hij zijn kinderen een keer naar de kermis laten gaan.

Durven en je niks van een ander aantrekken!

Reacties