Mannen en hun handen

Vroeger, en dan heb ik het over mijn jeugd, droeg je een korte broek, een kostuum (ook wel pak genoemd) of een plusfour en keek je met een ernstig gezicht naar de camera. Soms ook met een schuchtere glimlach, maar nooit met de handen in de broekzakken.

Dat is iets wat wij kuddedieren tegenwoordig doen. Wij steken onze handen op het maniakale af in de zakken van onze broeken. Zoals bijvoorbeeld de foto van de trainersstaf van Ajax. Naast elkaar lopend en gestoken in azuurblauwe pakken stevenen ze met een brede glimlach op de camera af. En jawel, met de nutteloze handen in de zakken.

Het opleidingsinstituut Retorica trok tijdens de examenspeech een punt af, nadat handen van de kandidaten  in de zakken waren gestoken. Als je achter twee mensen loopt, wordt de man uitsluitend herkenbaar omdat hij zijn handen in zakken heeft. Unisex en het faillissement er van lijkt nabij als mannen zich gaan realiseren dat zij  hun ik kwijt zijn.

Lidmaatschap van de kudde

Geleerden zullen dit handengedrag wel kunnen verklaren, maar voor mij is het een bevestiging van het lidmaatschap van de kudde waartoe de mens behoort en waar iedereen elkaar nadoet om er bij te horen. Het feminisme zal zich de leidende rol van de vrouw als onderdeel van zo’n koppel gaarne toe-eigenen. Daar hebben zij hun handen niet bij nodig.

Trouwens, vrouwen dragen broeken zonder zakken. Misschien een idee om mannenbroeken ook zonder zakken te leveren? Voor oude valgevoelige mannen kan het verbergen van hun handen juist funest zijn, omdat hun natuurlijke valpreventie in hun zakken blijven. Hun beschadigde gezicht erna spreekt boekdelen. Voor hen zou een zakkenloze broek een uitkomst zijn. Maar ja, dan voldoen ze niet meer aan het kuddegedrag en worden ze nog meer gediscrimineerd als oude er niet meer toe doende leden van de kudde.

Reacties