Een hele kleine cheerleader, plop zo in de metro!

Stel, je zit in de metro. Of je leest er één. Je hebt niet zo’n geweldige dag, of juist wel. Maar je buurman niet. Of stel, je hebt vandaag iets spannends voor de boeg. Een presentatie, sollicitatie, een date met je lange-afstandsrelatie.

In je hoofd raast het. Wat als je struikelt, hakkelt? Die ene collega in de vergaderzaal je verhakselt, of dat gat op je cv wat je niet echt kunt verklaren. En wat zal je buurman denken? Niet over jou, maar wat gaat er in zijn hoofd om? Of het hare? Zal zij ook in het eindeloze staren?

Ho! Dit is geen column voor mensen in de put. Dit is een heel klein teken voor iedereen die dit leest en tot zover gekomen is. Laat ik me even voorstellen: je leest geen column van mij, maar van je denkbeeldige cheerleader, die in hotpants en met pompoms. En vandaag zwaaien die voor JOU.

Ik hoor je denken: voor mij? Ja voor jou! Laten we even beginnen bij het begin.

Je ogen de kost geven

Je bent je bed uit gegaan, hebt je aangekleed, in kleren waar je wel of niet zo lekker in voelt, bent onderweg naar je werk, je opdracht of je date, je haar zit in een staart, knot of in de wax. Je omringt je door vreemden, bekenden, vrienden, of bent juist even helemaal alleen. Misschien nog wel in je bed of op de bank. Helemaal niet aangekleed, maar met je neus uit het raam of je hand om je koffiemok. En je leest een column. Je geeft je ogen de kost en bent in dit kleine verhaal al tot hier gekomen. In rust en het loont.

Al die dingen die je vandaag, vanmorgen, vanmiddag of gisteren al gedaan hebt. Bewust, onbewust, gedachteloos, achteloos, schijnbaar moeiteloos, waardeloos, foutloos. Of niet. En je beweegt, denkt, maakt keuzes en besluit. Miljoenen gedachten geef je een plek en in de tussentijd reis je van A naar B, soms beter. Letterlijk of figuurlijk onderweg.

Jouw dag

De dingen die zo horen bij de waan van de dag, maken van de dag jouw dag. Daarom is het zo belangrijk dat je beseft wat een lef het vraagt. Jij bepaalt en haalt daarmee er uit wat er in zit. Ga je linksaf of rechtdoor, maak je ontbijt of haal je je koffie, ga je in je kloffie of all dressed, up, down, voel je je dankbaar of even helemaal niet zo geblessed.

Je doet het allemaal en alleen daarom is ‘je doet het goed’ wat me nu nog rest.

Reacties