Hoorweg Frits, weg in een flits

Toen ik een 30-tal jaar geleden op een sombere herfstavond begon te dichten, had ik geen flauw vermoeden dat mijn werk gepubliceerd zou worden in tijdschriften.

Voor mij ging het puur om l’art pour l’art’. In beginsel was ik dan ook verrast toen mijn eerste gedicht in een driemaandelijks tijdschrift verscheen, het was putje winter en ik zag zwarte sneeuw, maar al snel dichtte ik de prille lente tegemoet: “Here comes the sun.”

In mijn hoofd knalde er plotseling een big bang aan inspiratie, die tot op heden voortduurt. Ik begon mettertijd meer en meer te publiceren. Mijn werk werd meteen goed onthaald in de literaire kringen waar ik al snel in vertoefde. Ik bezocht de Antwerpse boekenbeurs, had contact met schrijver Hugo Claus enz…

Ooit zocht mijn moeder voor haar zere rug een comfortabele leunstoel en op internet vond zij zo per toeval hét online-magazine voor rustige mensen: De Leunstoel, opgericht in 2002. Nee, ik geloof niet in ’toeval’, after all it is written in the stars.

Op internet las ik: “De Leunstoel is een online magazine uit Nederland dat zich richt op lezers die houden van reflectie, cultuur, en beschouwing. Het verschijnt regelmatig met bijdragen over uiteenlopende onderwerpen zoals: Muziek, literatuur, koken en reizen, politieke en maatschappelijke beschouwingen, poëzie, cartoons en feuilletons, persoonlijke verhalen en ontmoetingen. Het magazine heeft een rustige, literaire toon en wordt samengesteld door een groep vaste schrijvers en columnisten.”

Ik zag ook de foto van de hoofdredacteur, Frits Hoorweg. Wat een voornaam uiterlijk had die man. Ik begon enkele stukjes van de verschillende schrijvers te lezen. De literaire lat lag erg hoog. Moeder raadde mij aan om mijn sterkste gedichten in te sturen. Meteen drong zich een vraag aan mij op: “Willen die Hollanders wel een tekst van een Waalse Vlaming in hun midden?” Ach, ik kon het maar proberen en zo zond ik via een formulier twee gedichten in. En ja, enkele weken later publiceerde de nieuwste Leunstoel-editie een van mijn gedichten. Mijn kunstschilder/vriend Jan Buytaert voorspelde mij een mooie toekomst met Frits’ tijdschrift.

Gisteravond vond ik in De Leunstoel één van Frits’ stukjes:

“In 1968 was ik, als student in Wageningen, betrokken bij de start van het Schaakbulletin (SB), dat uitgroeide tot een spraakmakend blad. Het zou 16 jaar bestaan en ging vervolgens op in New in Chess, dat nu al weer 25 jaar internationaal vermaard is. Toen vond ik het allemaal volstrekt normaal wat me overkwam, maar achteraf vraag je je af wat er aan de hand is geweest. Waarom is wat later zo’n belangrijk schaakblad werd, opgericht in een provinciestad en niet in Amsterdam? Het tijdschrift Schaakbulletin (1968-1984) staat bekend als een blad waarin tegen de gevestigde orde werd geschopt door schakers met grote literaire capaciteiten.”

Dankzij Frits begon ik dan ook weer intensief te schaken.

De Leunstoel groeide langzaam maar zeker, in 2023 deelde de redactie mede dat hun magazine een groot aantal lezers had bereikt, veel meer dan ooit was verwacht. Frits’ droom en levenswerk was dus gerealiseerd, hij is nu vast en zeker in de wolken.

Het nieuws van zijn overlijden vorige week kwam voor mij dan ook als een donderslag bij heldere hemel, met een bliksemflits was Frits weg. Eerlijk gezegd was ik even het noorden kwijt, ik was totaal van de kaart. Ik weet wel dat hij de laatste jaren aan hartproblemen leed.

Frits stierf op 29 juni 2025, hij werd 77. Zijn begrafenis vond plaats in Den Haag.

Rust in vrede, intelligente verfijnde ziel. Je hebt het verdiend.

Reacties