Vinger aan de Pols – ‘Onder Controle’

Er zijn van die zinnen die je alleen nog hoort in persconferenties en panieksituaties. De mooiste is: „Er is geen reden tot ongerustheid.” Als ze dat zeggen, dan weet je zeker: ergens is reden tot ongerustheid.

Deze week dus de NAVO-top in Den Haag. Tienduizenden agenten, militairen, scherpschutters, drones, F-35’s in de lucht, marineschepen voor de kust. Alles strak geregeld, zeggen ze. Geen vuiltje aan de lucht.

Behalve dan dat Zuid-Korea al heeft afgezegd. En dat de Israëlische delegatie met dubbele beveiliging komt. En dat er inmiddels een hele protestlijst is ontstaan waar zelfs de boze boeren nog van zouden schrikken. Klimaat, Gaza, wapenhandel, Rusland, kernwapens, chemische lobbygroepen – kies maar een reden om boos te zijn en je hebt een tentje bij het Malieveld.

Megaklus

Ondertussen probeert de overheid krampachtig de gemoederen te sussen. ‘Operatie Orange Shield’, noemen ze het. Dat klinkt als een energiedrankje of een hippe escape room, maar het is gewoon een megaklus waarin de halve politiemacht van Nederland stand-by staat voor het geval iemand besluit dat dit hét moment is om de wereld eens wakker te schudden.

En de burger dan?

Die mag toekijken. Wandelpaden afgesloten. Vliegverkeer omgeleid. Winkels dicht. En het advies: rustig blijven. Want alles is „onder controle”.

Laat me dan één vraag stellen: wanneer is het eigenlijk voor het laatst goed gegaan als alles zogenaamd onder controle was? MH17 was ook onder controle. De gaswinning in Groningen ook. De toeslagenaffaire had ook „de volledige aandacht”.

Vinger aan de pols, mensen. Want als we wachten tot het moment daar is, zijn we – zoals altijd – te laat.

Reacties