NAVO-top of -flop?

Daar is ‘ie dan: de NAVO-top. De elite van de vrije wereld, geland op onze bodem. Ministers, presidenten, generaals, adviseurs, beveiligingsteams, helikopters en gepantserde colonnes rollen het land binnen alsof we plots het centrum van de wereld zijn.

Nederland is even belangrijk. Trots? Zeker. Maar het voelt ook als hoogmoedswaanzin. Het hele land moet wijken. Omgeving Schiphol dicht. Den Haag op slot. Wegen geblokkeerd. Mensen vast in hun eigen stad. Bedrijven lamgelegd. Kinderen niet naar school. Voor de komst van Donald Trump wordt Schiphol deels stilgelegd. Vluchten geschrapt. Toegangswegen geblokkeerd. Alles voor één man, die de NAVO eerder „overbodig” noemde.

En waarom? Omdat de grote jongens hun spierballen willen laten zien op ons kleine stukje aarde. „Kijk ons eens.” Een klein land met een grote bek, dat zichzelf graag voorhoudt dat we diplomatiek boven onze gewichtsklasse boksen. Den Haag, dat met recht trots is op zijn rol als internationale stad van vrede en recht, glimt nu van status. De NAVO-top in eigen huis is een prestigeproject waar Haagse bestuurders van glimmen, ministers speeches voor uitschrijven en PR-teams champagne op drinken. Het past allemaal prachtig in het beeld dat we graag van onszelf maken: invloedrijk, beschaafd, onmisbaar.

Compensatie blijft uit

Maar intussen staan bedrijven stil. Letterlijk. Transporteurs mogen het centrum niet in. Leveranciers worden geweerd. Winkeliers die in het gebied zitten hebben geen klanten meer maar wel kosten. En compensatie? Die blijft uit. Zij hebben simpelweg pech dat ze in het ‘verkeerde’ gebied zitten. Ondertussen kost de organisatie van deze NAVO-top de Nederlandse belastingbetaler naar schatting vele tientallen miljoenen euro’s, nog los van de economische schade voor ondernemers en inwoners.

De NAVO-top in Nederland brengt ongetwijfeld belangrijke dingen. In een wereld die steeds onzekerder wordt, is internationale samenwerking cruciaal. De oorlog in Oekraïne, dreiging uit Rusland, de opkomst van autoritaire regimes… het zijn reële zorgen. Dus ja, overleg tussen bondgenoten is belangrijk. Dat ons kleine land dit mag organiseren, zegt iets over onze positie. Maar het hosten van zo’n top heeft ook een prijs. En die wordt niet betaald door ministers, maar door gewone mensen.

Diplomatie mag best wat kosten. Maar niet ten koste van het dagelijks leven van duizenden mensen. De NAVO-top mag dan groots zijn; Nederland moet ook groots genoeg zijn om de kleine man niet te vergeten.

Reacties