Den Haag

Vandaag kijkt de wereld naar Den Haag. Vandaag is Den Haag geen decor, geen tussenstation, maar het centrum van de westerse wereld. De NAVO-top is hier.

En dat voel je, ook als je niet op de stoep van het World Forum staat.

Straten zijn afgezet, helikopters zoemen laag boven de stad, maar de echte spanning hangt in de lucht van wat er op het spel staat. Oekraïne. Taiwan. Cyberaanvallen. Desinformatie. En ondertussen: een westerse alliantie die zichzelf opnieuw moet uitvinden.

Dat dit in Den Haag gebeurt, is niet toevallig. De stad heeft ervaring met macht zonder bombast. Hier wordt niet geroepen, hier wordt geregeld. En precies dat maakt vandaag zo bijzonder: het besef dat dit geen gewone top is. Wat hier besproken wordt, bepaalt straks hoe veilig wij zijn op straat, online, aan onze eettafels.

Mijn stad

Het is een vreemde gewaarwording, als geboren Hagenaar die nu op de Veluwe woont. Je ziet de beelden op televisie en denkt, dat is mijn stad. Niet die van Haagse bluf of Binnenhof theater, maar van diplomatie, precisie, principes. Den Haag is vandaag alles wat Nederland vaak niet durft te zijn: zelfverzekerd, serieus, strategisch.

En dus hoop ik maar één ding, dat we dit moment begrijpen. Dat dit niet zomaar ‘weer een top’ is, maar een kruispunt. Waar leiders kiezen tussen angst of visie. Tussen terugtrekken of bouwen aan iets groters.

Vandaag kijkt de wereld naar Den Haag. Morgen zullen we weten of het het waard was.

Reacties