De migratiestroom waar niemand over praat…

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen. Behalve deze steen, waar deze ezel nu al drie keer over struikelt. De ezel heet Nederlands kabinet, de steen migratie. En dan ook nog eens een specifieke vorm van migratie.

Ondertussen hoor ik niemand over een andere, wellicht meer ingrijpende vorm van migratie…

We schrijven 2024. Na een hoop slap geneuzel waren velen in ons land ten aanzien van migratie toe aan iets Wilders. Minister Faber zou vorm gaan geven aan het strengste asielbeleid ooit, ook al pasten enkele bepalingen wellicht beter in de Fabertjeskrant. Het werd een tienpuntenplan; uitvoering daarvan zou geen punt moeten zijn. Maar toch schoof het kabinet Schoof-1 onderuit.

Tsunami van…

Ziehier een pseudo-cliché-literaire samenvatting van elf maanden beleid. In die elf maanden is de wereld echter dusdanig veranderd dat die zogenaamde golf van niet-westerse islamisering misschien wel overspoeld gaat worden door een tsunami van… ja, wat eigenlijk? Een migratiestroom die er eigenlijk al jaren is en die afgelopen december in een stroomversnelling is gekomen.

Ik snap wel dat niemand over die migratiestroom praat. In een woestijn zijn geen grote plassen. En als ze er al zijn, rijden jeeps dóór grote plassen, niet eróver. En die grote plas ga je niet over met een gammel bootje. Daarnaast komen deze mensen uit het voormalige Beloofde Land. Waar alles groter, mooier en beter was dan hier. Misschien wel te mooi om waar te zijn. Henk Westbroek zong immers in 1982 al dat dat land niet echt bestond. Dus kan er ook geen migratiestroom uit dat land bestaan, of wel soms?

Ondertussen wordt mijn YouTube overspoeld met video’s van Amerikanen die hun land de rug toe hebben gekeerd en hun heil in Europa zijn gaan zoeken. Type Ashton, #american.mom.in.germany. Video’s van de beste Europese landen waar je jezelf als Amerikaan kunt gaan resettelen. En video’s waarin Amerikanen hun verblijfstatus kunnen bepalen, met als mogelijk uitkomst GYST of het nog urgentere GTFO.

Wat USA nauwelijks biedt

Ook ons land scoort goed voor Amerikaanse migranten. De meeste Nederlanders spreken Engels, op onze autosnelwegen is het prima rijden (geen potholes en zo) en er gaan vliegtuigen dwars door heel Europa. Daarnaast biedt ons land ook veel wat de US of A niet of nauwelijks biedt. Zoals betaalbare gezondheidszorg, toegankelijk onderwijs en beter openbaar vervoer. Wij hoeven niet te leven om te werken; wij werken om te leven.

En ondertussen vraag ik me af: hoe gaan we met deze Amerikanen om? Gaan voor hen dezelfde bepalingen gelden als de migranten die nu in gammele bootjes de Middellandse Zee oversteken? Of gaan we voor hen een uitzondering maken omdat zij westers zijn? Omdat zij ons wel gunstig gezind zijn? Of noemen we hen geen migranten, maar expats? Gaan we hen zelfs belastingvoordelen geven? Zal dit alles niet een hoop protest op gaan leveren onder autochtonen en niet-westerse allochtonen? Mogen we van Brussel wel een dergelijk onderscheid maken? Moeten we uit de EU stappen om onze zin erdoor te krijgen?

Het zijn allemaal vragen waarop ik het antwoord zo gauw niet weet. Behalve misschien die laatste. Ik denk namelijk dat ‘ieder voor zich’, op zijn Amerikaans gezegd, niet de way-to-go is.

Reacties