Man van middelbare leeftijd

Ik reed in mijn stationwagen met de zojuist bij een prijsdiscounter gehaalde weekboodschappen terug, toen de gedachte ineens keihard binnenkwam: de afgelopen jaren ben ik een man van middelbare leeftijd geworden. Althans, ik heb er alle symptomen van.

Dus ik maakte een afspraak bij de huisarts, vrezend voor een slechtnieuwsgesprek.

Dokter: „Zeg het eens, wat kan ik voor u doen?”

Ik: „Ik vrees dat ik last heb van een, eh, oudere mannen-probleem.”

Dokter: „Daar zijn blauwe pilletjes voor. Je kan een gratis sample pakken bij de balie.”

Ik: „Eh, dat bedoel ik niet. Maar lekker dan, ik dacht dat het Skittles waren en heb er al vier weggewerkt!”

Dokter: „Kan geen kwaad, het effect trekt vanzelf weg.”

Ik: „Ja, maar ik ben hier gekomen op een ligfiets.”

Ik: „Maar waar ik eigenlijk voor kom: ik ben bang dat ik de afgelopen jaren misschien een man van middelbare leeftijd geworden ben.”

Dokter: „Geen paniek, daar kunnen we op testen. Ik neem de volgende vragenlijst met u door. Vraag 1: Wat voor model auto rijdt u?”

Ik: „Een, eh, stationwagen.”

Dokter: „Ai, snel verder met de volgende vraag. Mag ik uw telefoon eens zien?”

Ik: „Natuurlijk. Alstublieft!”

Dokter: „Hmm, een leren bookcover waar ook bankpasjes in kunnen. Mét ook daadwerkelijk bankpassen erin. Dat ziet er niet goed uit… Zit u nog wel genoeg op social media? Hoe ging uw laatste TikTok-dansje?”

Ik: „TikTok? Die onzin heb ik niet. Ik heb wel Facebook.”

Dokter: „…”

Dokter: „Goed dan is het nu tijd voor een lichamelijk onderzoek. Kleedt u zich maar uit.”

Ik: „Eh, de blauwe pilletjes, weet u nog?”

Dokter: „Alleen uw jas is genoeg. Wat draagt u daaronder?”

Ik: „Een polo, maar wel een merkpolo, van PME. Dat is toch wel hip?”

Dokter: „Het woord hip is vooral niet hip. En ‘PME’ staat voor Persoon Met Ervaring.”

Dokter: „Na deze test moet ik u helaas mededelen dat u inderdaad 100 procent een ouwe l*l geworden bent. Ik wil u verzoeken om mijn spreekkamer te verlaten, voor u over politiek, files of hypotheken begint, zoals u waarschijnlijk een groot deel van de dag doet.”

Ik: „Nou, op mijn werk praat ik eerlijk gezegd vooral over computerspelletjes, LEGO en films.”

Dokter: „Echt? Dan is er nog hoop voor u. Ik schrijf voor: dagelijks voor het slapengaan een half uur flink doomscrollen op Insta of TikTok, wekelijks een uur of twee gamen en eenmaal per maand een LEGO-set in elkaar zetten. Dan zie ik u graag over een half jaar terug. Houdt u zich hieraan, want bij onvoldoende vooruitgang moeten we drastische maatregelen nemen, zoals een hipsterknotje bij dat foute ringbaardje, of een lidmaatschap van de padelvereniging.”

Reacties