Lekker efficiënt

Ons leven richten we steeds efficiënter in zodat we meer tijd overhouden voor wat echt belangrijk is… Tenminste, dat zou je denken.

Zoals iedere week reed ik afgelopen zaterdag van Rhenen naar Lienden voor de wekelijkse boodschappen. Waarom? Hun winkelcentrum heeft alles wat je nodig hebt en de supermarkten zijn ruimer ingericht dan hier. Lekker efficiënt dus.

In de supermarkt scande ik zelf mijn boodschappen, dat scheelt wachten in de langzaamste kassarij, waar ik anders steevast in terechtkom.

Deze zaterdag maakte ik daarna echter een uitstapje naar een fruitboertje tussen Lienden en Kesteren. Niet zo eentje langs de provinciale weg maar een waarvoor je een beetje om moet rijden. Maar dan koop je wel de lekkerste kersen die er zijn.

Alle tijd

Tien over negen reed ik het erf op. Het boertje had net de poort geopend, het fruit lag nog in de koeling en hij verontschuldigde zich dat ik even moest wachten.

„Maakt niet uit, ik heb alle tijd”, zei ik.

Ik proefde een van zijn kersen en wist direct weer waarom ik ze ieder jaar bij hem koop. De aardbeien zagen er ook geweldig uit, dus ook daar een bakje van uitgekozen.

„Kan ik pinnen?”, vroeg ik.

„Natuurlijk”, antwoordde hij, twintig seconden later gevolgd door: „Wat stom, ik heb mijn telefoon en pinautomaat thuis laten liggen. Kunt u contant betalen?”

„Nee, sorry”, antwoordde ik.

„Ik kan even naar huis rijden om mijn spullen op te halen. Dan ben ik met een minuut of vijf terug.”

„Geen probleem, ik heb geen haast.”

„Koffie?”

„Graag.”

Genieten van de rust

De man schonk een kopje pruttelkoffie in. Ik pakte een stoel en zette die in de boomgaard onder een prachtige fruitboom terwijl een lichte bries wat frisse lucht mijn kant op bracht. Ik genoot van de rust en aaide de hond, die sloom mijn kant op kwam lopen, over zijn kop. Wat mij betreft mocht het best wat langer duren.

Vijf minuten later was hij terug. Bij het instellen van zijn pinautomaat ging er iets fout waardoor ik 22 euro afrekende in plaats van 10,50 euro.

„Wat een vreselijke start van de dag”, verzuchtte het boertje. „Mag ik het verschil contact teruggeven?”

„Natuurlijk.”

Even later reed ik door het prachtige Betuwse landschap terug.

Mijn wekelijkse boodschappentocht had een half uur langer geduurd dan normaal, misschien niet zo efficiënt, maar die vijf minuten onder die boom had ik niet willen missen.

Reacties