Van FOMF naar fuif

Waar we het vroeger nog braaf hadden over een zomerzotheid, is er nu eerder sprake van festival fever. Of beter gezegd: FOMF – Fear of Missing Festivals. Lekker massaal in de trein met drie keer overstappen voor 38 euro een enkeltje vanuit Schin op Geul naar een of ander kansloos Amsterdams buitengebied.

Dit nadat je met veel moeite een ticket had weten te sjeffen op TicketSwap voor 90 euro (exclusief locker in lenzendoosformaat voor maar 12,50 euro). Je leukste Shein-danspakje aan met psychedelische aardbeien in polonaise waar ze je op kantoor meteen op non-actief zouden zetten.

Maar hé, het is het allemaal waard als je met je hipster Breezer 2.0, aka Hard Seltzer, in de hand hard aan het gaan bent nadat je daar eerst 23 minuten voor in de rij hebt gestaan. Gelukkig moet je vrij snel daarna naar zo’n sanitaire kliko waar bij het betreden ervan de levensvreugde acuut wegsijpelt, samen met allerlei andere vloeistoffen, over een ondefinieerbare berg van wat ooit een goede pastamaaltijd was – als bodem voordat je je volstopte met allerlei chemische geluksverbindingen die gisteren nog door een ‘pizzakoerier’ bij je thuis zijn bezorgd. La vita è bella, zeggen we dan maar.

Nachtmerrie

Maar zoals we inmiddels weten, kan zo’n onschuldige dagdroom makkelijk eindigen in een heuse nachtmerrie. Waar je vroeger nog stipt om 20.00 uur naar het Journaal keek op televisie en met enige zekerheid wist dat het de komende dagen zonnig en droog zou blijven, zijn het tegenwoordig de weergoden die dobbelen met de elementen alsof Hans Kazàn het weerbericht uit de hoge hoed tovert – terwijl hij allang met pensioen had moeten gaan. Want de zon die werd voorspeld, transformeert binnen no time in een verlammende deken om je Chinese outfit heen en verandert daarna genadeloos in een stortbui die zijn weerga niet kent.

Je gooit je met je leven bewaakte hardcup van je af (was toch maar 2 euro) en laat deze duurzaam ronddrijven in plassen zo groot dat er geen Uber meer doorheen wil rijden. Gelukkig scoor je dan gelukkig nog een ritje naar huis bij een zeer vriendelijke chauffeur waar je je blauw voor betaalt (terwijl zijn kenteken dat beslist niet is…).

Appen en beppen

Nou, dan verruil ik de FOMF liever voor een ouderwetsche fuif. Zo eentje met pinda’s waar iedereen met dezelfde vieze wc-vingers in heeft gegraaid. Waar de vapes nog vaasjes met sigaretten zijn en je niet ging appen maar ouderwets beppen. Waarbij de 90 ekkies entree hooguit bestaan uit een bioscoopbon die je cadeau doet aan de gastheer – eentje die nog in je keukenla lag van een vorige verjaardag. En waarna je, na een heerlijk helder Heinekenmoment of twee, gewoon op de fiets naar huis stapt – zonder dure Tikkies aan de bestuurder, maar hooguit met een slag in je wiel.

Nog even en dan verlang ik zelfs terug naar de schoolfeestjes, compleet schuifelend met de hunk van de klas met zijn tong in je mond inclusief paprikachipssmaak. Alsof je in een regenplas was beland… maar dan geheel vrijwillig.

Reacties