En toen viel het kabinet weer (deel 379)

En ja hoor, het kabinet is weer gevallen. Nee, geen déjà vu. Geen herhaling. Gewoon aflevering 379 van de langlopende soap Den Haag Draait Door. Applaus!

Het doek is gevallen. De spelers strompelen van het podium, sommigen huilend, anderen boos. En Geert Wilders? Die staat achter de coulissen al zijn volgende rol te repeteren: redder des vaderlands én enige echte vriend van de gewone Nederlander.

Het Binnenhof is allang geen regeringscentrum meer, maar een kruising tussen theater, circus en een soap. Je verwacht elk moment dat een politicus struikelt over een bananenschil, een ander in een confettikanon verdwijnt en ondertussen schalt de lachband door de gangen. De interruptiemicrofoon is de nieuwe rode clownsneus en de Kamervoorzitter de tamboer van een dolgedraaid gezelschap dat niet eens weet welk stuk ze eigenlijk spelen.

Wilders vond dat Nederland vol zat, dat de grenzen potdicht moesten en dat iedere asielzoeker voortaan een retourtje Kabul krijgt bij aankomst op Schiphol. De rest van de coalitie vond dat ietsjes te gortig, dus exit kabinet. Bedankt voor het kijken. Tot de volgende.

Verkiezingen en onzin

En dus rollen we het volgende theater in: verkiezingen! Dé tijd van het jaar waarin politici de grootste onzin verkopen. Gratis kinderopvang, minder belasting, meer zorg, meer agenten en natuurlijk: minder, minder, minder migranten. Het verkiezingsprogramma leest als een Sinterklaaslijstje zonder budgetplafond.

De kiezer? Die mag weer hopen. Op verandering, op een frisse wind, op politici die de burger echt serieus nemen dit keer hoor. Ondertussen rommelt achter de schermen al het formatiedossier van de vorige keer uit de kast. Kleine tip: verander de naam van je partij, trek een andere stropdas aan en je komt zo weer binnen.

Want ja, straks krijgen we gewoon weer een coalitie die nét niet lekker samenwerkt, een regeerakkoord vol vage beloftes en ministers die bij Eva of De Oranjewinter zitten te doen alsof ze verstand hebben van hun portefeuille. En dan, ergens volgend jaar, pats! Daar gaan we weer.

Goed liegen

En wij? Wij zitten op de bank, bak popcorn in de hand, en roepen „schandalig!” tegen de tv. Om daarna precies dezelfde mensen weer aan te kruisen op het stemformulier. Want ja, hij liegt wel, maar hij liegt zó goed.

Welkom terug in de arena van de Nederlandse politiek. Waar niemand verantwoordelijkheid neemt, iedereen vooral voor de bühne speelt en ‘de burger’ een woord is dat alleen in verkiezingstijd nog in de mond wordt genomen. Hier verandert alles, zodat alles hetzelfde blijft.

En zeg nou zelf: waarom zou je een goed script herschrijven? Het werkt toch al jaren perfect?

Reacties