De Vierdaagse der Vertrutting…

De Nijmeegse Vierdaagse. Ooit een trotse wandeltocht voor bikkels met blaren, bier en een stevige blaas. Tegenwoordig? Een strak geregisseerde gezondheidsparade, waar de overheid met een clipboard en een gezicht als een zure augurk staat te controleren of u wel genoeg water drinkt en vooral niet per ongeluk plezier heeft.

Nieuw dieptepunt: winkels in de binnenstad mogen geen alcohol meer verkopen tussen 12.00 en 00.00 uur. Ja, je leest het goed. Alsof een fles witte wijn van de Albert Heijn het morele verval van de samenleving veroorzaakt. Een rosé in je boodschappentas? Crimineel gedrag. Maar liters festivalbier in plastic bekers, verkocht onder gemeentelijk toezicht? Dat mag dan weer wel. Logica? Nee hoor, dit is betutteling op sokken, met wandelschoenen eroverheen.

Laat ik iets opbiechten: ik ben geen wandelaar. Geen lintje, geen blarenpleisters, geen opzwepende marsmuziek op mijn oordoppen. Ik zie een wandeltocht als een gesponsorde vorm van zelfkastijding. Geef mij maar een goed terras, schaduw, mensen kijken en een fatsoenlijke borrel erbij. Een gin met tonic of ginger beer, een rum-cola, misschien een wit wijntje als ik mezelf cultureel wil noemen. Maar ook dat wordt me steeds lastiger gemaakt.

Helm

Want daar waar vroeger vrijheid blijheid heerste, heerst nu wantrouwen en controleneurose. Alles wat spontaan is, ruikt naar risico. Alles wat je zelf zou kunnen beslissen, moet eerst worden goedgekeurd door een commissie die nog nooit op een terras heeft gezeten zonder helm. We leven in een tijd waarin geluk vooraf moet worden aangevraagd en achteraf geëvalueerd door ambtenaren in fluorhesjes.

„Voor uw eigen veiligheid.” De magische woorden waarmee alles gladgestreken wordt. Geen drank, geen rook, geen snelheid, geen vet, geen afwijking, geen leven. Zelfs plezier komt met een vergunning, een polsbandje en een afkruisformulier. De overheid is als een dronken oppas met een fluitje: onvoorspelbaar streng en altijd nét te laat.

Alcoholslot

Volgend jaar krijgen wandelaars waarschijnlijk een GPS-tracker, een alcoholslot op hun boodschappentas en een smartwatch die piept bij verhoogde endorfines. „Waarschuwing: u vertoont tekenen van levensvreugde. Gelieve direct te normaliseren.” En de niet-wandelaars? Die worden verplicht drie keer per dag in stilte te knikken naar de slogan: ‘Gezellig, maar wel gecontroleerd.’

Maar goed. Ik doe mijn boodschappen vroeg, schenk mijn gin in een koffiebeker en zoek een bankje in de zon. Kartonnen bordje erbij: „Vrijheid, blijheid, proost.” Misschien word ik beboet. Misschien niet. Maar als ik moet kiezen tussen gehoorzaam droogstaan of rebels genieten, dan weet ik het wel.

Laat ze maar komen. Ik heb ijsblokjes én citroen.

Reacties