PSV, kampioenen

Ja! PSV Eindhoven is de kampioen van de Eredivisie 2024/25. Ze hebben hun 26e landstitel veroverd na een spannende ontknoping in de laatste speelrondes. Op 18 mei 2025 versloegen ze Sparta Rotterdam met 3-1 en stelden daarmee de titel veilig.

Ik ben 66 jaar en heb een zoon van 29. Wat zijn wij blij met z’n tweetjes. 22 jaar geleden alweer kocht ik twee seizoenkaarten voor PSV. We kozen voor de Familycorner, een plek gereserveerd voor vaders en moeders met jonge kinderen.

We komen uit Maastricht, geboren en getogen, en hebben niets met MVV. Om de twee weken vertrokken we rond 15.00 uur uit Maastricht en gingen we met de trein naar Eindhoven. In de kleuren van PSV, rood en wit zaten we in onze coupé. Er waren niet veel medepassagiers, pas rond Weert stapten de meesten in de trein. Mijn zoon was 7 en hij genoot met volle teugen, lekker aan de chips en frisdrankjes. Voetbal International had hij in de trein al uitgepluisd en hij kon niet wachten. Nadat we nog wat gewinkeld hadden mengden we ons in de menigte op weg naar het Philips-stadion. Daar aangekomen: frietjes, frikadel en Coca Cola en we begonnen onze ’trappen naar boven- tocht’. Ik was altijd buiten adem, maar de kleine wist niet hoe snel hij in de nok van het stadion moest komen.

x

Rond 19.30 uur begon de wedstrijd en we hadden dolle pret. We bevonden ons in de gelukkige positie dat PSV vaak won. Lekker met een vlag zwaaien en met de supporters juichen. We moesten ons altijd haasten om op tijd te vertrekken, anders misten we onze trein. Bij verlengingen hadden we een probleem en moest een taxi vaker soelaas bieden.

Op de terugreis naar Maastricht viel de kleine steevast in slaap op mijn schoot. Ik was apetrots en voelde me gelukzalig. Door de jaren heen maakten we ook vele Champions League-duels mee.
We mochten op de foto met Alex, Gomes, Hiddink, Koeman en we waren bij de legendarische 10-0 overwinning tegen Feyenoord.

Ook live in het stadion tijdens het beruchte seizoen dat PSV de landstitel op de laatste dag in de wacht sleepte, terwijl Ajax of AZ eigenlijk hadden moeten winnen. M’n zoon schreeuwde de hele wedstrijd: „Het komt goed, pap.” Ik zie Koeman nog op zijn teeveetje kijken langs de lijn hoe de stand was bij die andere twee wedstrijden.

Eigen weg

Op 18 mei weer zo’n spannend slot, maar dat moest ik alleen vieren. Mijn zoon heeft zich losgemaakt van mijn leven en gaat zijn eigen weg. Ik moet het nu alleen vieren. Jeetje, wat is dat moeilijk. Een lach en een traan staan bij mij kort bij mekaar. Een traan tijdens de inhuldigingen van PSV, maar ook een traan toen ik Ajax-coach Farioli zag huilen.

Winst en verlies staan zo kort bij mekaar. Je hebt geen winnaar zonder verliezer en zonder het toptrio van de laatste jaren, PSV, Ajax en Feyenoord, waren de topwedstrijden lang niet zo spannend.

Wie wordt volgend jaar weer kampioen? We weten het niet, gelukkig maar. Ik hoop wel weer ooit iets te horen van mijn zoon, want zo is het toch maar niks. Ik ga in ieder geval een shirt kopen van PSV!

Reacties