Opgeruimd staat netjes
Ze zeggen het alsof het over een overvolle kast gaat. Een garage die eindelijk leeg is. „Opgeruimd staat netjes.”
Maar wat als het niet over spullen gaat? Wat als het over mensen gaat… familie?
Ik heb het vaak gehoord, soms letterlijk, soms tussen de regels door. Bij familie gaat het zelden met kabaal. Geen ruzie. Geen klappen op tafel. Alleen een stilte die langzaam groter wordt. Geen telefoontjes meer. Geen uitnodigingen. Geen oprechte vragen. En op een dag merk je: het is opgeruimd. Ik ben opgeruimd. Of misschien heb ik zelf ook opgeruimd. Wie weet.
Bloed en geschiedenis
Het is gek. Familie is iets waar je in wordt geboren. Je deelt bloed, geschiedenis, gezichten. Maar dat maakt het nog niet vanzelfsprekend dat je elkaar echt ziet. Soms lijkt het alsof we elkaars leven alleen nog volgen via een paar vage Facebookposts of verjaardagen die met een automatische melding worden afgehandeld. Alles wordt netjes gehouden. Geen confrontaties. Geen drama. Gewoon… afstand. Rustig en opgeruimd.
Maar netjes is niet hetzelfde als liefdevol. Stilte is niet hetzelfde als vrede. En weg is niet altijd beter.
Ik heb de afgelopen tijd veel opgeruimd. In huis, in mijn hoofd, in mijn hart. Sommige dingen moesten weg. Teveel pijn, teveel stilzwijgen, te lang blijven hangen in het verleden. Maar bij familie is dat moeilijker. Want wat doe je als het juist het gemis is dat blijft liggen? Als je merkt dat er geen ruzie was, geen reden alleen leegte?
Niet opgeruimd, wel echter
Soms denk ik: misschien hadden we het moeten laten rommelen. Misschien hadden we dingen moeten uitspreken, zelfs als het ongemakkelijk werd. Misschien was het dan niet zo stil gebleven. Niet zo opgeruimd. Maar wel echter.
Dit is geen aanklacht. Dit is geen slachtofferrol. Dit is gewoon een stem. Mijn stem. Een zachte schreeuw, misschien. Niet om alles terug te halen. Maar wel om te zeggen: ik zie het. Ik voel het. En ik ben er nog.
Want soms verdient familie niet een plek op zolder, maar gewoon een plek aan tafel. Niet perfect. Niet keurig. Maar echt. En warm.
Opgeruimd staat netjes. Maar wat echt telt, laat zich niet altijd opruimen. Dat blijft.