Kunnen we nog wel normaal leven?

Over cyberaanvallen, digitale afhankelijkheid en de vraag wat ‘normaal’ nog is.

Maandag 28 april 2025. Terwijl de meeste mensen hun eerste kop koffie nog inschonken, lag een flink deel van de Nederlandse overheid digitaal plat. Websites van provincies als Noord-Holland, Groningen en Noord-Brabant waren urenlang onbereikbaar. Geen paspoortaanvraag, geen melding van een kapotte lantaarnpaal – niets.

De oorzaak? Een gecoördineerde cyberaanval. Vermoedelijk uitgevoerd door de pro-Russische hackersgroep NoName. Hun digitale belegering, in de vorm van DDoS-aanvallen, is geen oorlog met tanks, maar eentje van nullen en enen. Zwijgend, onzichtbaar – en minstens zo ontwrichtend.

Is dit het nieuwe normaal?

Onze samenleving draait op data. We wonen in slimme huizen, rijden in verbonden auto’s en vertrouwen voor elke overheidsdienst op een digitaal loket. Eén aanval, één stroom van valse verzoeken, en het systeem kraakt. Niet alleen technisch, maar ook mentaal. Want wat als morgen de zorginstellingen of scholen weer doelwit zijn, zoals recent in Groningen, Eindhoven en Tilburg?

En toch: we halen onze schouders op. „Storing.” Maar is het nog wel een storing, of zijn dit de barstjes in een systeem dat te ver is doorgeschoten?

Tijd voor digitale nuchterheid

Misschien is het tijd om na te denken over een andere balans. Minder afhankelijkheid, meer robuustheid. Een back-upplan dat niet alleen in de cloud hangt. En ja, misschien weer vaker de trap af naar het gemeentehuis, in plaats van eindeloos klikken op een niet-bestaande webpagina.

Niet om achteruit te boeren, maar om vooruit te beschermen. Want normaal leven, dat willen we allemaal. Maar dan wel op een manier die bestand is tegen stormen – ook de digitale.

Reacties