Kim Holland op vakantie

Met een harde smak kom ik op de grond naast ons bed terecht. Bijna meteen verschijnt het bezorgde hoofd van mijn man over de rand. Nog voor hij überhaupt kan vragen of het gaat, been ik naar de kleine woonkamer toe.

Slapen heeft in dit scheve bed toch geen zin meer.

Aan het begin van de avond zijn we aangekomen op het vakantiepark. Waar een comfort mobilhome op ons stond te wachten. Bij binnenkomst bleek de comfort ver te zoeken. Nog vol goede moed deden we de deur open, maar wat ons tegemoet kwam was een zweetlucht die niet zou misstaan in een voetbalkantine.

Afgebroken poten & vrolijke piemels

Automatisch loop ik door naar het keukenraam. Bij het openen van het raam valt mijn oog op een ietwat gek uitziend doosje. Op de bovenkant lacht een vrolijk gekleurde piemel mij toe.

Vrijwel meteen word ik geroepen door mijn man. Of ik even wil komen kijken in de slaapkamer. Aangekomen in de slaapkamer, weet ik even niet wat ik moet zeggen. Twee poten zijn onder het bed vandaan gebroken. Op het bed bevinden zich een aantal artikelen die eerder thuis horen in een film van Kim Holland, dan in een gezinsvriendelijk vakantiepark.

Mister Bean

Vol ongeloof stuiven we allebei terug naar buiten, de houten veranda op. De receptie is net dicht en we besluiten het noodnummer te bellen. De medewerker die opneemt is niet op het park aanwezig. Maar belooft ons, er komt een andere medewerker aan.

Een uur later verschijnt er een jonge man op de veranda. In gebrekkig Engels vraagt hij of er problemen zijn. Een kleine rondleiding in de stacaravan en hij maakt met handen en voeten duidelijk dat hij het probleem snapt.

Maar: „No worries!” Hij gaat het oplossen. Op de vraag of we niet gewoon een andere stacaravan kunnen krijgen, ontvangen we de mededeling: „Alles zit vol.” Wat volgt is een show waar mister Bean nog iets van zou kunnen leren. Hij belt een collega en als een wilde beginnen ze de stacaravan keurig te poetsen.

Nooit meer knieperig zijn

Na een grondige schoonmaak, waarbij de ‘feestartikelen’ vakkundig verwijderd worden.
Blijft als enige probleem het bed over. Het loopt inmiddels tegen 23.00 uur en de kinderen liggen inmiddels te slapen in een fris gepoetste kamer.

De klusjesmannen verdwijnen het donker in met de boodschap: „Be right back!”
Als ze terugkomen dragen ze ieder een paar stenen. De aanvoerder van het stel laat een grote glimlach zien: „Solution!”

Deze nacht besluit ik dat ik morgen als eerste bij de receptie sta. En ik beloof mijzelf plechtig nooit meer iets te boeken, voor zo weinig geld dat het eigenlijk niet waar kan zijn.

Reacties