Yippie

Onder het motto ‘een glimlach is een betaalbare facelift voor iedereen’ neem ik je graag mee…

Yippiee is lieffff.

Iedere morgen als ik gesport heb, loop ik weer vrolijk huiswaarts. Vrolijk , omdat het soms als een ware triomftocht voelt. Ik bewandel deze route bijna dagelijks en dat alweer zo’n vijf jaar nadat mijn huidige sportschool zich daar in de nabijheid vestigde.

Ik zal eerlijk zijn. Ik train eigenlijk helemaal niet meer zo zwaar. En dat is na zo’n vijfentwintig jaar – nagenoeg – dagelijkse trainingsarbeid eigenlijk ook helemaal niet zo hard nodig. En ach, die redelijk gekartelde en vooral gedroomde sixpack… ik blijf daar maar lekker over dromen en ben eigenlijk best wel tevreden met mijn 77 kilo schoon – zonder ook maar 1 grammetje vet – aan de haak.

Lach overheerst

Het is in de sportschool eigenlijk een vorm van socialiseren met veelal dezelfde balorige typetjes. Ik fladder daar net zo makkelijk tussendoor. De lach overheerst en dat is en blijft het belangrijkste. Zodra ik het na ruim een uur zwoegen, zweten en ploeteren weer voor gezien hou, maak ik me op voor de barre tocht huiswaarts.

Eerst passeer ik de uitrit van de dierenambulance, waar ik altijd vrolijk zwaai naar de twee medewerksters die net aan hun dankbare dagtaak beginnen. Respect voor hen. Wat zouden onze gemankeerde gevleugelde of vierpotige sieraadjes zijn zonder hun goede zorg? Een tiental meter verderop kom ik mijn vrolijke vriendin tegen die zich mentaal voorbereidt op weer een – hoop ik – leuke werkdag in het doe-het-zelf-en-klusparadijs dat een stukje verderop is gevestigd.

Poedelhondje

Na nog wat vriendelijke begroetingen over en weer met wat inmiddels (vage) bekenden van me zijn geworden, nader ik het eind van de straat. Voor ik oversteek tussen alle rinkelfietsen en toeterauto’s door, voltooi ik mijn triomftocht pas echt als ik een stukje verderop een altijd vrolijke mevrouw met een zo mogelijk nog vrolijker poedelhondje zie naderen. Nou, eerlijk gezegd is het eigenlijk meer andersom! Het o zo grappige, vrolijke viervoetertje ziet mij altijd al veel eerder dan ik hem zie en sleept haar bazin vervolgens meters mee over de stoep. Yippie is een klein lief doerakje met een gouden hart en een kefvolume dat zeker in The Voice of Holland niet zou misstaan. Yippie is altijd blij me te zien en ik garandeer dat de liefde geheel wederzijds is.

Keffend rollebollend draait ze om me heen, springt tegen me op en zit vol wilde verhalen die ze het liefst allemaal tegelijk aan me wil vertellen. We moeten elke morgen weer effe helemaal bijpraten en omdat Yippie ook haar naam eer aan doet, loop ik regelmatig bij de buurtsuper binnen en koop wat hondenbrokjes die ik haar dan de volgende ochtend tijdens ons gezellige dagelijkse bijpraatritueel geef. En die ze uiteraard blij blaffend en dol in de rondte springend  als een luxueuze zessterren-hondentaart smullend accepteert. De dans van Yippie ontwolkt iedere donkere lucht.

Helende kracht

Mocht  je nu ooit in de omstandigheden komen dat zelfs een pot Prozac geen uitzicht of garantie biedt – je weet het maar nooit – dan raad ik je Yippie aan als therapeut met een absolute en helende kracht. Als ideale allrounder met haar vrolijke oprechte gekef en de prachtige draaisalto’s die ze om haar eigen staart maakt. Daar kan geen professionele zielenknijper of ligbanksessie tegenop!

Ik weet zeker dat er elke dag de meest vrolijke diagnoses uit haar bekkie zullen rollen. Ik gun ieder mens karakterologisch eigenlijk een beetje ‘yippie: make my day‘.

Reacties