Met de billen bloot

Ik was te gast bij het schrijverscafé in Twello. Eens per maand komen schrijvers samen in ‘De Statenhoed’ en draagt iedereen zijn hersenspinsels aan elkaar voor. Het thema voor de maand mei was ‘reizen’.

We verplaatsten ons naar een vliegtuig in Azië, reisden terug in de tijd met een stoomtrein richting Den Bosch en vlogen met een TGV richting Parijs. Er kwam een humoristisch kwatrijn voorbij over de dag van het naakt tuinieren en een heel persoonlijk verhaal over familiebanden en een heimelijke verliefdheid voor Ard Schenk tijdens een schaatskampioenschap in Inzell. Vooral bij de laatste twee onderwerpen ging men met de billen bloot…  figuurlijk. Na afloop werd onder het genot van een wijntje nagepraat en nieuwe inzichten en complimenten met elkaar gedeeld.

Passie en delen

Op de terugweg in de auto liet ik alles nog eens passeren. Ondanks de verscheidenheid binnen de groep was er een sterke verbindende factor: de passie voor schrijven en het delen van verhalen. Hoe gaaf is het dat, in een wereld waar verdeeldheid een steeds sterkere factor lijkt te zijn, wij toch ook op eenvoudige wijze dichter bij elkaar kunnen komen.

Ik luisterde met een half oor naar het nieuws; Oekraïne, Gaza, Rusland, Israël. Snel schakelde ik over naar een Spotify-playlist, terwijl mijn gedachten haar eigen weg zochten.

Noem mij naïef of een idealist; ik vind het prima. Maar stel, we zetten de kerels die 90 procent van het actuele nieuws bepalen in ‘De Statenhoed’ bij elkaar. Ze krijgen een paar vellen papier en een pen. Het thema van die dag is ‘vrede’. Vladimir en Volodymyr, Donald, Benjamin en de hoogste baas van Hamas moeten hiermee aan de slag. Ze mogen niets opschrijven vanuit de geschiedenis van hun land, hun politieke motivatie of opportunistische ideeën. Ze mogen alleen opschrijven wat hun hart hun vertelt, voor zover ze die hebben en daarbij kunnen komen. Hoe zien zij dan de wereld voor zich?

Nieuwe inzichten

Aan het eind van de middag dragen ze hun gedicht, kort verhaal of column aan elkaar voor; met de billen bloot, alleen figuurlijk alsjeblieft. Zodra het laatste applaus is weggeëbd komt de wijn op tafel en is er tijd om complimenten en nieuwe inzichten te delen.

Ik vroeg me af wat er in hun hoofden zal omgaan als ze aan het eind van die dag uit Twello wegrijden.

Reacties